Tess Wester

Foto: Rutger Raymakers

De Nederlandse handbalvrouwen vertoeven inmiddels alweer ruim een week in Japan. Met nog drie dagen te gaan tot de opening van de Olympische Spelen praat keepster Tess Wester over de Olympische verwachtingen, doelen én de toekomst.

Hoe verlopen jullie voorbereidingen?

“Goed! In eerste instantie begonnen we met een trainingskamp in Nederland, waarbij we weer met zijn allen samen trainden. Hoewel ik er vanwege mijn vakantie wat later bij kwam voelde het meteen weer als thuiskomen. Het is fijn om als ploeg samen te zijn en er hangt een goede sfeer. Wat dat betreft is het echt een warm bad.”

Inmiddels zijn jullie op trainingsstage in Japan, begint het al te kriebelen?

Absoluut. We keken vorig jaar allemaal al erg uit naar de Spelen. Dat het verplaatst werd was natuurlijk balen, maar wel begrijpelijk. Het feit dat we nog een extra jaar hebben gehad maakt misschien dat het nu net weer een beetje meer kriebelt.

Het EK heeft ons in ieder geval scherper gemaakt op weg naar Tokio.

In aanloop naar de Olympische Spelen hebben jullie in december een EK gespeeld, maar dat verliep niet zoals gehoopt: jullie werden zesde. Speelt die uitslag in de voorbereidingen richting Tokio nog mee?

Dat hebben we als team wel los kunnen laten. Het is belangrijk om zoiets weer af te sluiten en weer te focussen op het volgende doel. Natuurlijk hadden we het bij het EK graag beter gedaan, maar dat zat er gewoon niet in.

In Nederland zijn we misschien een beetje gewend geraakt aan de mooie successen. Het is ontzettend gaaf dat het zo lang fantastisch is gegaan met ons. Maar als je kijkt naar onze sport en de laatste tien eindtoernooien, dan zie je dat de top zes eigenlijk altijd wel verschilt.

Wij hebben de laatste jaren bijna altijd wel een medaille gewonnen, maar het ligt enorm dicht bij elkaar. Je weet ook dat je buiten de prijzen kunt vallen omdat de top zo breed is. Soms heb je ook net een beetje geluk nodig.

Het EK heeft ons in ieder geval scherper gemaakt op weg naar Tokio. Het gaat nu om de details, alles moet spot-on zijn.

Om wat voor soort details gaat het dan precies?

Dat zijn verschillende dingen. Op sommige vlakken zijn dat ook dingen die intern binnen ons team besproken zijn en die ook intern blijven. Het gaat om tactische aspecten, maar ook om het ‘in de flow’ komen.

In december speelden we ons eerste grote toernooi: het EK. Dat was bijzonder, zonder publiek en in coronatijd. In november 2020 kwamen we voor het eerst weer bij elkaar sinds de WK van 2019. Op alle vlakken was het wennen voor ons als team.

Vijf jaar geleden misten jullie in Rio de Janeiro nipt een medaille, spookt dat weleens door je hoofd?

Natuurlijk hebben we het daar wel over als team. Die vierde plek was ontzettend zuur, het was net niets. We willen allemaal beter dan dat. Maar het is ook belangrijk dat we ons niet blind staren op prijzen. Het is belangrijk dat we goed spelen. Als je geen wedstrijden wint, kom je nergens. We bekijken het daarom wedstrijd voor wedstrijd en dan zien we wel waar het schip strandt. Hopelijk strandt hij ver!

Ik ben zelfverzekerder, kan meer relativeren en kijk ook naar het grote plaatje.

Wat zijn de grootste verschillen tussen toen en nu?

In Rio hadden we een vrij jonge ploeg. Nu zijn we vijf jaar verder en hebben we allemaal een stuk meer ervaring. Bovendien zijn er nieuwe talenten bijgekomen. 

Ben jij als speelster veel veranderd ten opzichte van vijf jaar geleden?

Ook ik ben vijf jaar ouder. En iedereen, topsporter of niet, maakt een ontwikkeling door. Zelf heb ik meer ervaring als keepster en als persoon buiten het handbal. Ik ben zelfverzekerder, kan meer relativeren en kijk ook naar het grote plaatje.

Over dat grote plaatje gesproken… Na Tokio vertrek je naar een nieuwe club. Je gaf in eerdere interviews aan dat je een nieuwe prikkel nodig had… Leg eens uit?

Ik heb drie jaar met veel plezier in Denemarken gespeeld en daar afgesloten met het kampioenschap en de beker. Maar ik voelde dat er niet veel uitdaging meer was. Ik zat in een comfortabele positie. En als een topsporter in zo’n positie zit dan is het vaak tijd voor iets nieuws. Ik had behoefte aan een andere omgeving, uitdaging en meer ‘vuur’. In Roemenië hoop ik dat te vinden.

Veel sporters nemen na de Olympische Spelen even wat gas terug. Het klinkt alsof jij in één ruk doorgaat, is dat zo?

Haha, ja, stiekem wel. Bij veel sporten zijn de seizoenen dusdanig ingedeeld dat je toewerkt naar een groot toernooi zoals de Olympische Spelen. Bij het handbal is dat eigenlijk niet zo. In de competitiekalender valt de ‘rust’ tegelijk met de Olympische Spelen. Dat betekent dat we in onze ‘rusttijd’ moeten pieken. In een olympisch jaar voelt het daarom alsof we twee seizoenen in één draaien.

Ik heb een tijdje geleden twee weken vakantie gehad en na de Spelen zijn dat er vier. Daarna start ik al met de competitie. Rusten zit er wat dat betreft niet echt in.

En dan zit er ook nog een bruiloft aan te komen…

In december zijn we voor de wet getrouwd en deze zomer zouden we een groot feest vieren, maar dat hebben we inmiddels geannuleerd. Dat grote feest moet dus nog komen, maar wanneer is nog niet bekend. Die knalfuif gaan we sowieso dubbel en dwars inhalen.

Ik vind het leuk om mensen te inspireren en motiveren met mijn verhaal. Daar wil ik zeker wat meer mee gaan doen. 

Terug naar het handbal. Als speelsters zijn jullie door jullie successen steeds bekender geworden, hoe ga jij daar zelf mee om?

Ik vind het vooral heel tof voor de sport. We wonen in een klein land, maar hopelijk kunnen we van handbal een grote sport maken. Soms krijg ik via Instagram weleens berichtjes van meisjes die door mij op handbal zijn gegaan. Dat is ontzettend gaaf. Dat jonge sporters door ons voor handbal kiezen betekent heel veel. Ik vind het sowieso belangrijk dat jonge kinderen (meer) bewegen en het is geweldig als ze dat in mijn sport doen.

Heb je daarin – wellicht indirect – zelf ook een rol als influencer?

Dat denk ik wel. Ik weet niet of ik per definitie een influencer ben, maar ik weet wel dat mensen me volgen om wie ik ben en wat ik doe. Dat is bovendien ook iets wat me trekt en ligt. Ik vind het leuk om mensen te inspireren en motiveren met mijn verhaal. Daar wil ik zeker wat meer mee gaan doen. Het is iets wat in mijn achterhoofd zit voor een mogelijke volgende carrière. Voorlopig richt ik me vooral op het handballen.


Het interview met Tess Wester is het laatste interview voor onze zomerstop. We gaan genieten van al het moois dat de Olympische- en Paralympische Spelen ons gaan bieden en zien jullie graag in september terug voor nieuwe interviews, blogs, artikelen en nog veel meer! De Olympische Spelen van dichtbij meemaken? Dat kan op het strand van Scheveningen tijdens het TeamNL Olympic Festival. Klik hier voor info en tickets.