Atlantic Dutchesses - Plakken en pakken

De dozen arriveren. Dozen vol eten, zonnebrand, energierepen, snacks, natvoer en medicatie. Nog meer dozen met poeder voor eiwitshakes, we lijken wel een stel cocaïne handelaren. En dan nog de nodige pakketjes reservebatterijen, handheld ventilatortjes, mueslirepen en havermout om ontbijtjes mee te fabriceren samen met melkpoeder.

De bagagenetten niet te vergeten, nog een waterdicht klokje voor in de hutten want met het doorkruisen van al die tijdzones zullen onze horloges misschien een beetje van de wap raken. Old school klokkijken, dat lukt nog wel als we ze niet allemaal meer op een rijtje hebben na wekenlang alleen maar roeien, water en slaaptekort.

Inpakken dus.

Die dozen staan bij de boot en we kijken er bedenkelijk naar. Moet dat állemaal aan boord? Past dat in de voorraadruimtes? Het zal wel moeten. We beginnen maar ergens, want hoe komt het anders in de boot. We beginnen met de zakken Expedition food. Per twee verpakt, voor vier personen, 55 dagen dus reken maar uit. Vier bakken vol en daar kon alleen nog maar een zakje eiwitshake spul bij in.

De snacks, geseald, zodat al die 220 zakjes minder ruimte innemen. Waar laten we het natvoer, de zonnebrand, de reserveonderdelen van de voetenbankjes, we puzzelen wat af. De bagagenetten in beide hutten kitten we met de beste kit die we kunnen vinden. Hoeveel eigen spullen kunnen er nog mee? Waar blijven de wcrollen en doekjes…

Kortom: de laatste loodjes.

Onze Queen is afgelopen weekend naar Engeland vertrokken. De botenbouwer, Rannoch, is expert op het gebied van het transport van de oceaanboten naar La Gomera en van Antigua weer terug naar huis. Dat kost wat, maar geen zorgen over het transport is een hoop waard. Daarom waren we de afgelopen weken veel op, in en rond de boot te vinden om alles, maar dan ook álles in te pakken.

Een van ons heeft een hoop ruimte in de schuur en daar is het sinds half september een komen en gaan van vooral postbodes die weer een volgend pakket bezorgen. Een enkele vroeg laatst waar wij in ***naam mee bezig zijn. Oprechte nieuwsgierigheid, een privé rondleiding volgt zodat hij weet waar hij zich het rambam voor zweet met al die pakketten.

Stickers plakken

De weken vliegen voorbij. Weer een paar nieuwe sponsoren (yes!) en dat betekent stickers plakken. De boot netjes poetsen en in de was zetten. Weer nieuwe bestellingen doen, nog een paar bagagenetten extra. Vitaminepillen, zonnebrillen, doekjes voor de billen, alles krijgt langzaamaan een plekje en we krijgen de indruk dat het wel degelijk gaat passen. Twee jetboils, genoeg gas daarvoor en we krijgen van de Hema en Etos ook aardig wat spullen waar we niet zonder kunnen: zonnebrand, zeep, noem maar op. We plakken namen op onze persoonlijke spullen en geven de lepels een kleurtje. 

Coronavirus

Het is spannend en dat beseffen we natuurlijk goed. Ons vertrek en de start komt dichterbij, de onrust die deze gekke Coronatijd met zich meebrengt laat zich ook voelen. Onze vluchten naar Tenerife worden geannuleerd, hoe dan wel reizen en als we opnieuw boeken hoe zeker is het dan dat we kunnen gaan? Er vallen weer deelnemende teams af, het wordt een magere bedoening op La Gomera. Er zouden 35 boten starten, dat is nu nog maar 21.  We vinden nieuwe vluchten, de organisatie verzekert ons dat ze er alles aan doen om de race te laten doorgaan. Veel testen, een sober programma, de Canarische Eilanden staan op geel.

En ons sein staat op groen. We gaan ervoor! Het aftellen is nu echt begonnen.


Voor meer informatie check:
www.atlanticdutchesses.com

De Atlantic Dutchesses volg je hier:

Instagram @atlanticdutchesses
Facebook: Atlantic Dutchesses
Email: atlanticdutchesses@gmail.com