Sportjournalisten terug langs de lijn? Diana Kuip vertelt over haar ervaringen

Wekelijks langs de lijn en regelmatig op reis om verslag te doen van grote internationale toernooien. Als sportjournalist weet ik niet beter. 2020 had een prachtig sportjaar moeten worden, met onder andere de Olympische Spelen in de zomer. Maar het coronavirus gooide de afgelopen periode roet in het eten.

Een lange periode waren er helemaal geen wedstrijden. Langzaam kwamen de competities uiteindelijk weer op gang, maar door de nieuwe corona-maatregelen is er inmiddels ook weer veel uitgevallen. Net als eerder dit jaar praat ik erover met mijn collega’s uit de sportjournalistiek.

Deze week sprak ik met Diana Kuip, freelance sportjournalist voor diverse media. Tijdens de coronacrisis werkte zij aan een grote klus voor het AD, waarna ze vervolgens genoot van een rustigere tijd.

Hoe heb jij de afgelopen maanden ervaren, Diana?

Eerlijk gezegd is het bij mij wel wat meegevallen qua werk. Natuurlijk vielen er veel presentaties en video-werkzaamheden weg toen de eerste lockdown kwam. Dingen waarbij ik echt op pad moest, verdwenen uit mijn agenda.

Maar tegelijkertijd werd er bij het AD een dagelijks programma uit de grond gestampt: Nederland Blijft Thuis. Voor dat programma werden er dagelijks sporters geïnterviewd via Zoom, en dat mocht ik regelen. Elke dag interviewde ik een topsporter. Dat heb ik bijna twee maanden gedaan.

Als ZZP’er besef ik dat die opdracht wel echt een mazzeltje was. Het komt zelden voor dat je voor een langere tijd zeven dagen per week actief kunt zijn voor één opdrachtgever.

Het was een vrij intensieve periode, dus stiekem was ik daarna ook wel even blij dat het wat rustiger werd.

Was dat lastig na zo’n drukke periode?  

Natuurlijk ben ik in eerste instantie wel even van slag geweest dat er zoveel weg viel. Maar aan de andere kant werd ik er niet écht onrustig van omdat ik net een grote opdracht had gehad. En gelukkig gingen mijn vaste werkzaamheden als sidekick bij Radio 1 en mijn magazine rubrieken door. Dus compleet rustig was het nooit. En verder besefte ik heel goed dat er even belangrijkere dingen aan de hand waren in de wereld dan mijn werk.

Maar ik had natuurlijk wel ontzettend uitgekeken naar de drukke (sport)zomer. Elke zomer presenteer ik bij RTL7 een sportprogramma, maar dat hele programma is er dit jaar niet gekomen. Ook zou ik rondom de Olympische Spelen en het EK voetbal dingen doen. Het is altijd afwachten of ik je dat volgend jaar evengoed weer kan oppakken. Ook ging mijn werk rondom de Tour de France niet door.

Zijn er nog nieuwe plannen ontstaan door die rustigere tijd?

Ja, eigenlijk probeer ik altijd te kijken naar de dingen die wél kunnen. Tijdens de lockdown ben ik mijn oude basis, het schrijven, weer meer gaan doen. Dat was door het vele radio, video- en presenteerwerk naar de achtergrond verschoven. Maar corona of niet: de magazines moeten gevuld worden.

Ik ben bovendien altijd wel met nieuwe dingen bezig. Daarom vond ik het ook wel prettig om het wat rustiger te hebben: ik had tijd om me in dingen te verdiepen, om nieuwe plannen te maken en contacten te leggen.

Zo ben ik bijvoorbeeld bezig met twee ideeën voor een boek. Dat staat overigens nog in de kinderschoenen: ik zeg nog even tegen niemand waar het over gaat. Maar nu had ik ineens de tijd om dat op poten te zetten.

Ook heb ik een aantal nieuwe programma-ideeën op papier gezet en verschillende Zoom meetings gehad. Voor ik het wist, werd het alweer drukker.

Hoe zien je weken er nu uit?

Eigenlijk bijna weer zoals vanouds. Natuurlijk staan de presentaties en videoklussen voorlopig ‘on hold’, maar verder ben ik weer lekker bezig. Ik zit regelmatig bij de radio, maak veel verhalen voor magazines als Helden, Bicyling en JFK.

Mijn mazzel is dat ik veel portretten en achtergrondverhalen maak, niet zo zeer wedstrijdverslagen. En juist dat soort verhalen zijn er altijd. Ook al zijn er maar weinig wedstrijden.

Schrijven, radio, presenteren en video-werk: eigenlijk doe je alles. Wat vind je het leukste?

Ha, dat is inderdaad wel iets wat je je afvraagt in een rustigere periode. Maar eerlijkgezegd vind ik het juist het allermooiste dat ik alles kan en mag doen.

Ik kom echt uit het schrijven, dat doe ik al vijftien jaar. Daar heb ik ook voor gestudeerd: het schrijven vind ik zelf echt de meest pure vorm van de journalistiek. Het is een ambacht.

De radio- en tv-wereld ben ik echt ingerold. Ik had er in eerste instantie nooit bij stil gestaan dat ik dat zó leuk zou vinden.

Ondertussen fietste je afgelopen zomer zelf ook nog even een PR..

Ha ha, ja. Eigenlijk heb ik als zzp’er altijd wel lekker veel tijd om te sporten. Een keer per jaar kijk ik hoe sterk ik ben, door die stomme berg (de Mont Ventoux) op te fietsen. Het lukte me eerder nooit om onder de twee uur te fietsen, maar nu wel, toen ik drie weken op vakantie ging naar Frankrijk.

Het was een rustige vakantie. Ik hoefde niet zoveel en had daardoor alle tijd om te trainen voor die beklimming. Ook weleens fijn. Maar inmiddels lijkt die vakantie al weer lang geleden en is het dus gelukkig weer wat drukker qua werk. Nu maar hopen dat de wereld zo snel mogelijk weer normaal wordt.


Lisa Deen werkt als freelance sportjournalist voor diverse kranten, magazines en is regelmatig actief als News Service verslaggever bij multisport-toernooien. Voor Vrouwen in Sport schrijft ze regelmatig diverse verhalen.