Linn Willemsen

Ook op Papendal kwam in maart alles stil te liggen, maar voor fysiotherapeut bij de Handbalacademie en Manager Fysiotherapie bij Sport Medisch Centrum Papendal, Linn Willemsen, was het alsnog een hele drukke periode. Alles verschoof naar online en dat bracht veel nieuwe uitdagingen.

Hoe kijk je terug op de afgelopen maanden?

Ja het is natuurlijk een gekke tijd en we zitten er ook, opnieuw, weer volop in. Qua management is het heel druk geweest met alle maatregelen en protocollen en steeds aanpassingen moeten doorvoeren. Ik ben leidinggevende van 24 collega’s, ook die hebben continu te maken met vragen en onduidelijkheden, dus het was ook echt veel managen tussen alle werkzaamheden door.

Bij de Handbalacademie lag in het begin alles stil en zijn we alles op afstand gaan doen. Van online-trainingen tot het maken van individuele programma’s. Maar daarnaast hebben we ook gekeken of we leuke dingen konden bedenken die de sporters thuis konden doen, zoals verschillende challenges. Het is natuurlijk heel saai als je ineens thuis komt te zitten, dus we wilden iedereen zo goed mogelijk blijven motiveren.

Met de staf hebben we drie per week een Skype meeting gehad om iedereen te bespreken en eventuele zorgen met elkaar te kunnen delen. Al met al is het dus heel druk geweest, maar op een hele andere manier dan we gewend waren.

Merkte je ook dat de atleten ineens met andere blessures te maken kregen door alle veranderingen?

Jazeker, handbal is een contactsport, dus je maakt hele andere bewegingen dan wanneer je thuis alleen traint. Er werd veel op een andere ondergrond getraind of ze gingen buiten hardlopen. Daardoor ontstonden er wel wat overbelastingen aan met name het onderbeen of de kniepezen.

Wat we nu zien is dat,  nu alles weer begonnen is, er veel kruisbanden zijn gesneuveld. Daar maken we ons wel zorgen over. Dus we zijn ook continu aan het kijken wat we aan preventie kunnen doen. Het is de hele tijd stop & go, dat maakt het heel lastig en is een gevaar voor blessures. Daar zit een belangrijke taak voor ons om alle sporters goed te begeleiden.

Ook voor jullie als specialisten dus nieuwe uitdagingen?

Klopt, ook voor ons is deze fase nieuw. We vergelijken het wel eens met de vakantieperiodes waarin ze twee weken vrij zijn. Maar dat is eigenlijk ook niet meer te vergelijken omdat de periodes nu veel langer duren. Hoe kunnen we blessures überhaupt voorkomen of de kans op blessures zo klein mogelijk maken?

Daarnaast hebben we niet alleen te maken met andere type blessures, maar ook met sporters die bijvoorbeeld corona hebben gehad. Wat kunnen we daarvoor doen? We praten en sparren er veel met elkaar over en hebben ook veel contact met buitenlandse specialisten. Maar tegelijk is er nog zo weinig bekend over alle gevolgen, daar zitten zeker nog uitdagingen voor de komende tijd.

De vraag is natuurlijk ook hoelang de competitie nu weer stil wordt gelegd. Gelukkig mogen de handballers nu wel op Papendal blijven trainen, dan kunnen we het toch beter blijven coördineren en managen.

Zie je ook positieve veranderingen?

Sommige dingen zijn zeker effectiever geworden. Zoals de overleggen die we nu via Skype doen. Natuurlijk is het ook gezellig om regelmatig bij elkaar te zitten, maar het scheelt nu wel veel tijd op deze manier.

We hebben in de afgelopen maanden ook veel nieuwe dingen gedaan. De fysiotherapeuten en bewegingswetenschappers van Sport Medisch Centrum Papendal hebben zo’n 160 filmpjes opgenomen die we naar patiënten als huiswerk kunnen meegeven in plaats van ouderwets op een briefje. Ook hebben we veel blogs en content voor de website gemaakt. Dat vroeg om veel creativiteit, niet meteen mijn sterkste punt. Nu moesten we wel en als het dan lukt, is het ook wel echt heel leuk.

En natuurlijk de videoconsulten, daar was voor corona iedereen heel sceptisch over. Maar het blijkt heel goed te werken en patiënten zijn erg positief. We hebben ook intakes gedaan, waarbij je al veel advies kan geven, maar het blijft, zeker bij een intake, fijner om iemand persoonlijk te zien of te onderzoeken.

Je hebt ook een gezin, hoe was dat om ineens allemaal samen thuis te zitten?

Mijn man is arts en kwam in het begin thuis te zitten, omdat alle reguliere zorg werd uitgesteld. Dat was voor even fijn, maar al snel kon hij ook weer aan de slag en werd het veel schuiven en plannen. Gelukkig konden we gebruik maken van noodopvang omdat we allebei in de zorg werken.

Je werkt inmiddels al zo’n 13 jaar op Papendal. Wanneer we corona even buiten beschouwing laten, wat zijn dan de grootste veranderingen geweest sinds die tijd?

Vooral mijn eigen functie is veranderd en ik ben, naast mijn werkzaamheden als manueel- en sportfysiotherapeut, steeds meer nevenactiviteiten erbij gaan doen. Ik ben begonnen bij de schermbond en werk nu al ruim tien jaar bij de handbalbond.

Ook is daar een managementfunctie bijgekomen en examineer ik regelmatig bij sportfysiotherapie of manueel therapie examens.
Qua behandelingen verandert het regelmatig binnen de fysiotherapie. Veel van wat je vroeger deed doe je nu weer anders. Er komen regelmatig nieuwe ‘hypes’ voorbij, die weer vragen om aanpassingen. Maar dat maakt het werk ook leuk en continu uitdagend, we leren iedere dag nog bij

‘Zonder fysiotherapie kan ik niet presteren’ heb ik wel eens gelezen. Hoe kijk jij naar zo’n uitspraak van een sporter?

Haha, daar proberen we juist een beetje vanaf te komen. Ik krijg echt jeuk van uitspraken als ‘Ik moet één keer per week recht gezet worden’, dat doe ik dus ook niet. We willen steeds meer werken aan zogeheten ‘self-care’. Wat kunnen sporters zelf doen? Er is ook niet 24 uur per dag een fysio beschikbaar, dus er is veel tijd over waarin ze zelf aan de slag kunnen.

Je handbalt ook zelf, was het ook jouw grote wens om bij de handbalbond te gaan werken?

Jazeker. Ik heb vroeger ook bij Jong Oranje gespeeld, maar met mijn blessures was het geen optie om daarmee door te gaan. Toen heb ik wel uitgesproken dat ik heel graag binnen de handbalwereld wilde gaan werken en ooit mee wil naar de Olympische Spelen.

Het is geen must, maar ik merk wel dat het heel fijn is om binnen je eigen sport werkzaam te zijn. Je kent iedereen en snapt waar het over gaat.

Is meegaan naar de Olympische Spelen nu je grootste doel?

Dat staat zeker op mijn wishlist, maar hoeft, helemaal met een jong gezin, niet per se nu. Dat mag over een aantal jaren, dan kunnen ze ook komen kijken. Ik heb de Spelen al mee mogen maken als toerist, maar het als fysio meemaken zou wel heel mooi zijn.

Je hebt volgens mij een behoorlijk druk bestaan, hoe zorg jij voor balans?

Iedere moeder zit volgens mij continu in die spagaat. Als ik thuis heel druk ben heb ik het gevoel dat ik nog veel voor werk moet doen en andersom. Gelukkig zijn mijn werkzaamheden wel flexibel en kan ik hier en daar, waar nodig, schuiven. Het is zeker geen 9 tot 5 baan, dus ik zit ook regelmatig ’s avonds te werken, maar daardoor heb ik overdag en in het weekend weer meer tijd voor de jongens. Maar ik vind alles te leuk om iets niet te doen en door de coronatijd besef ik mij dat alleen nog maar meer :).