Eline Schurer

Ex-synchroonzwemster Eline Schurer moest op haar vijftiende al een punt zetten achter haar topsportcarrière. Ze rondde haar school af en startte met de opleiding geneeskunde. Pas jaren later besefte ze zich eigenlijk dat ze nooit echt heeft nagedacht over de gevolgen van het stoppen met topsport en de keuzes die ze voor de toekomst heeft gemaakt.

Nu, acht jaar later, volgt ze het Krachtprogramma bij de Sportmaatschappij en wordt ze geholpen bij de zoektocht naar die verschillende keuzes en vragen.

Hoe kijk je terug op de afgelopen maanden?

Ik heb gelukkig niet al te veel last gehad van corona. In maart had ik net mijn studie geneeskunde weer opgepakt toen alle scholen dicht gingen. Gelukkig hadden ze het bij ons snel en goed voor elkaar en konden we alle lessen online volgen.

Je bent al in 2012 gestopt met je topsportcarrière, hoe kijk je terug op de afgelopen acht jaar?

Dat klopt, ik heb vanuit die keuze eigenlijk alles volgens het boekje gedaan. School afgemaakt en een studie gestart. Ik wilde geneeskunde studeren, maar daar werd ik helaas voor uitgeloot, dus heb ik eerst een jaar iets anders gedaan. Gelukkig kon ik daarna toch nog starten en zit ik nu in mijn derde jaar.

Een zwart gat heb je dus niet gehad?

Dat niet nee, maar toen ik eind vorig jaar mijn studie even stop moest zetten ging ik eigenlijk pas echt nadenken over; wat wil ik nu? Haal ik er genoeg voldoening uit? Wil ik ooit nog iets doen met topsport? Via Instagram kwam ik bij de Sportmaatschappij terecht en wat zij beschreven was precies waar ik naar op zoek was. Want ook al was het bijna acht jaar geleden dat ik stopte met topsport, antwoord op mijn vragen had ik nog steeds niet.

Toen heb ik met Sylvia gebeld en gelukkig mocht ik, ondanks dat ik al langer gestopt ben, aansluiten bij het Krachtprogramma.

Vond je het spannend om na zoveel tijd te gaan starten met je zoektocht?

Ja eigenlijk wel, ik was vooral benieuwd of ik zou matchen met sporters die echt pas net gestopt zijn of misschien nog met hun topsportcarrière bezig zijn. Ook het feit dat ik bijvoorbeeld geen Olympische ervaring of grote prijzen heb behaald vond ik in het begin lastig. Zou ik daarop aangekeken worden bijvoorbeeld?

En hoe pakte dat uit?

Heel goed gelukkig, meteen tijdens de eerste sessie was het ijs een soort van gebroken en merkte je dat iedereen met zijn of haar eigen verhaal en ervaring er zit en we allemaal op zoek zijn naar bepaalde antwoorden.

Hoe kijk je terug op het traject?

Heel cliché misschien, maar het is heel fijn dat je in een groep zit waarbij iedereen uit een soortgelijke situatie komt en je dus aan een half woord genoeg hebt. Iedereen steunt elkaar, dat is mooi om te zien. Niet alleen als het even minder gaat of als je ergens tegenaan loopt maar juist ook als het goed gaat dan krijg je ook complimenten en aanmoedigingen van elkaar.

Het sport vuurtje in mij is weer gaan branden

Wat heb je over jezelf geleerd tijdens het programma?

Vooral wat ik belangrijk vind en waar ik energie uit haal. Dat is in mijn geval mensen kunnen helpen. Wat ik vooraf misschien niet bedacht had was dat, eigenlijk al bij de eerste sessie, het sport vuurtje in mij weer ging branden. Dat was heel lang weg, dus dat verbaasde mij eigenlijk ergens wel, op een positieve manier! Ik ben bijvoorbeeld al zo’n vier jaar niet in het zwembad geweest, maar ik heb inmiddels contact opgenomen met mijn oude trainster om te kijken of ik niet toch nog iets kan betekenen binnen het synchroonzwemmen.

Wat goed! En wat zou je dan graag willen doen?

Niet persé zelf zwemmen, maar vooral mijn kennis overbrengen op een nieuwe generatie. Dus daar ben ik nu mee bezig om te kijken wat de mogelijkheden zijn en waar ik iets zou kunnen toevoegen.

Zie je nog raakvlakken in combinatie met je studie geneeskunde?

Ja daar ben ik nu ook naar aan het kijken, je kunt bijvoorbeeld ook sportarts worden. Dus dat zou in de toekomst ook een optie kunnen zijn, zodat ik beide kan combineren. Maar ik moet nog even, dus dat is iets voor over een aantal jaar.

Als we even teruggaan in de tijd, hoe ben je er ooit bijgekomen om te gaan synchroonzwemmen?

Ik danste al en ik vond zwemmen ook leuk, dus met die combinatie kom je al snel uit bij synchroonzwemmen.

Fotocredit: Remko Duppen

Hoe kijk je nu terug op die periode?

Inmiddels heel leerzaam. Voordat ik het programma bij de Sportmaatschappij ging volgen voelde het meer als een oude blauw plek. Mijn carrière was niet zo gelopen zoals ik had gehoopt. Het programma heeft vooral geholpen om te kijken naar de positieve dingen die ik heb ervaren en nu op terug kan kijken.

Ik had bijvoorbeeld topsport helemaal niet op mijn CV staan, omdat het al zolang geleden was en ik er voorheen niet helemaal de meerwaarde van in zag. Inmiddels heb ik mijn CV aangepast, omdat we hebben geleerd dat het juist van waarde kan zijn voor een bedrijf of organisatie dat je die specifieke ervaring hebt.  

Als we tien jaar vooruitkijken, waar ben je dan mee bezig?

Dan hoop ik vooral mijn algemene geneeskunde opleiding af te hebben gerond en een specialisatie gevonden te hebben. Of dat dan sportgeneeskunde wordt of iets anders dat zal de komende jaren moeten gaan blijken. Eigenlijk vind ik het heel fijn om een soort van uitgestippelde route te hebben, een stip op de horizon. Alleen heb je niet alles zelf in de hand en kan er nog veel veranderen, dus dat moet ik soms ook een beetje loslaten.

Nee zeggen tegen een ander is ja zeggen tegen jezelf

Wat wil je andere oud-topsporters meegeven?

Neem contact op met Sylvia of een van de oud-deelnemers. Het maakt niet uit hoelang je al gestopt bent of waar je tegenaan loopt, twijfel vooral niet. Het zit er natuurlijk best wel ingestampt als topsporter om altijd maar gewoon door te gaan. Maar het is juist heel belangrijk om af en toe even adem te halen, stil te staan en na te denken.

Ook wordt er tijdens veel topsportcarrières nog weinig rekening gehouden met mindset en de maatschappelijke kant van de sport. Dat had ik achteraf goed kunnen gebruiken toen ik vijftien was en voor bepaalde keuzes stond.

Welke quote of uitspraak is je het meest bijgebleven van het Krachtprogramma waar je nu dagelijks nog iets aan hebt?

“Nee zeggen tegen een ander is ja zeggen tegen jezelf”. Dit helpt mij om stil te staan bij de keuzes die ik maak en mij af te vragen of ik die keuze vanuit mezelf heb gemaakt of voor een ander. Zo kan ik dicht bij mezelf blijven en bewust bezig blijven met de stappen die ik zet en de keuzes die ik maak.


In de ‘Krachtvrouwen’ gaan we in gesprek met (ex)topsporters die het krachtprogramma van de Sportmaatschappij hebben gevolgd. Hoe was voor hen de periode na de topsport? Wat hebben ze meegekregen tijdens het programma en hoe gaat het nu met ze?

Ga voor meer informatie naar: https://www.desportmaatschappij.nl/.