Julia van der Sprong

De 20 jarige Julia van der Sprong kreeg in 2015 plotseling een ontsteking aan haar ruggenmerg waardoor ze nu een dwarslaesie heeft. Korte stukken kan ze lopen, maar voor de langere afstanden en sporten is ze afhankelijk van een rolstoel. In het revalidatiecentrum kwam ze in aanraking met diverse sporten maar vond ze rolstoelbasketbal toch echt het allerleukst.

Inmiddels is ze een vaste kracht in TeamNL en woont ze al een aantal jaar op Papendal. Naast het sporten studeert ze bedrijfskunde aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Van Margit de Voogd kreeg ze het stokje door en dus beantwoordt ze deze week alle vragen in het vragenrondje.

Wat betekent sport voor jou?

Sport betekent veel voor mij. Heel mijn leven is momenteel om rolstoelbasketbal heen gebouwd. Wat logisch is als je in het Nederlands team speelt, ik kies hier heel bewust voor.

Hoeveel uur per week ben je bezig met je sport?

Ik train rond de 16 uur in de week en speel in het weekend vaak een wedstrijd.

Waar ligt jouw grootste uitdaging?

Mijn grootste uitdaging is dat ik te perfectionistisch ben en (te) veel nadenk bij wat ik doe. Na een gemist schot kan ik al snel denken, ‘ik schiet niet meer laat dat maar aan iemand anders over’, terwijl iedereen wel eens mist en het heel normaal is.

Presteer je beter met of zonder publiek langs de kant?

Ik weet nog dat ik tijdens het EK in Rotterdam, in 2019, het best spannend vond dat er veel vrienden en familie kwam kijken. Toen was ik wel bang dat het niet goed zou gaan en dat iedereen dit dan zou zien. Achteraf viel het reuze mee! Tijdens de wedstrijd ben je echt met de wedstrijd bezig en niet met het publiek. Ik vond het juist mooi dat heel de tribune oranje was en als er een mooie actie werd gemaakt het publiek helemaal los ging. Voor mijn prestatie maakt het dus niet uit.

Wat is je meest slechte gewoonte?

Mijn slechtste gewoonte is dat ik in de avond vaak tot laat nog aan mijn studie zit en ik de volgende dag dan weer om half 9 op het basketbalveld moet staan. Het liefst wil ik alles tegelijk doen en alles in één keer halen, terwijl ik ook wel weet dat dat onmogelijk is. Voor een reguliere student is dit al lastig dus voor iemand die ook aan topsport doet al helemaal.

Daarnaast is nee zeggen tegen lekkere dingen eten ook een uitdaging voor mij 🙂

Ben je bijgelovig? 

Nee, in mijn ogen moet je zelf of samen gewoon beter zijn dan de rest, dat hangt niet af van bijvoorbeeld een bedeltje die je altijd bij je hebt.  

Welk beroep zou je hebben als je geen topsporter was?

Als ik geen topsporter was zou ik misschien de opleiding tot luchtverkeersleider hebben gedaan. Het lijkt me nog steeds heel leuk om in het torentje op Schiphol te werken. Nu studeer ik bedrijfskunde aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Dat vind ik ook heel leuk, maar wie weet dat ik daarna nog doorstudeer voor luchtverkeersleider.

Wat is je favoriete bezigheid in je vrije tijd?

Als ik thuis bij mijn ouders ben vind ik het heel leuk om piano te spelen. In het revalidatiecentrum speelde een vriendinnetje ‘the river flows in you’, dit vond ik toen zo mooi dat ik via Youtube ben begonnen met piano spelen en nu leer ik dus nog steeds nieuwe liedjes.

Daarnaast ben ik ook wel echt verslaafd aan series kijken, heel origineel. Toen we niet mochten trainen i.v.m. Covid-19 heb ik veel legpuzzels gemaakt, dit doen we ook altijd op toernooien met het Nederlands team, erg leuk en gezellig.

Als je een ding mocht veranderen binnen de sport, wat zou dat zijn?

Als ik iets kon veranderen dan zou het de aandacht voor rolstoelbasketbal zijn. Persoonlijk vind ik dat er te weinig aandacht op bijvoorbeeld (sociale) media wordt besteed aan Paralympische sporten. Zelfs als er een wereldprestatie is geleverd komt het nauwelijks in het nieuws. In 2018 werden wij Wereldkampioen als eerste Europese land, dit komt dan nauwelijks in het nieuws.

View this post on Instagram

🔥WORLD CHAMPIONS🔥

A post shared by Julia van der Sprong (@juliavdsprong) on

Tot slot

Mijn favoriete sport:

Ik werd pas op mijn 16e gehandicapt, daarvoor deed ik altijd aan hockey, schaatsen en skeeleren. Naast basketbal vind ik hockey en schaatsen ook nog heel leuk om te volgen, al vind ik eigenlijk alle sporten wel leuk om naar te kijken. Sinds ik rolstoelbasketbal speel ben ik ook wat meer NBA gaan volgen en toen ik naar Amerika op vakantie ging zijn we in Miami naar een wedstrijd gegaan, echt niet normaal hoe snel dit gaat en hoe goed deze jongens zijn.

Mijn grootste sportheld of voorbeeld is:  

Ik heb geen sportheld, wel heb ik bewondering voor bijvoorbeeld Ireen Wüst om zo lang op hoog niveau te presteren. En dat ze zelfs na tegenslagen een gouden medaille kan winnen.

Als ik één sportmoment zou mogen herbeleven dan is het:  

Je zou zeggen dat ik de finale van het WK boven de finale van het EK zou stellen, maar toch kies ik het EK in Rotterdam. Heel de tribune was toen oranje en er waren heel veel vrienden en familie die speciaal voor mij kwamen kijken, en nog nooit rolstoelbasketbal hadden gezien. Ze waren allemaal super enthousiast, dat vond ik heel bijzonder.

Mijn grootste fan is:

Mijn moeder, voor een wedstrijd is zij ook altijd veel zenuwachtiger dan ik. Ze volgt alles rond basketbal ook goed, soms krijg ik een appje met iets wat ze dan op twitter zag bijvoorbeeld wat ik nog niet wist.

Dit staat nog op mijn sportieve wensenlijstje:

Paralympisch goud halen, hopelijk al volgend jaar in Tokyo maar dan moeten de Spelen wel doorgaan! Anders gaan we voor goud in 2024 in Parijs, misschien dat er dan weer veel vrienden en familie kunnen komen kijken. Parijs is toch redelijk dichtbij.

Aan wie draag je het stokje over?

Aan schaatster/inline-skater Lianne van Loon. We hebben vroeger altijd samen getraind met schaatsen en ik ben benieuwd naar haar antwoorden!


Volg jij ons al op social media? Check it out!

Instagram
Twitter
Facebook
LinkedIn