Kim Renkema

In 2017 zette Kim Renkema een punt achter haar volleybalcarièrre en ging ze aan de slag als technisch directeur bij haar club Allianz MTV Stuttgart in Duitsland. Een mooie stap en vooral ook flinke uitdaging, maar daar draait ze haar hand niet voor om. Zelfs niet in corona-tijd, uitdagingen en kansen genoeg.

Hoe is het met je, Kim?

Het gaat goed! We zijn weer een beetje opgestart en de speelsters mogen weer trainen en spelen. Het blijft natuurlijk nog steeds een gekke situatie met veel aanpassingen, maar het is fijn om iedereen weer in de zaal te zien.

Hoe kijk je terug op de afgelopen maanden?

Het was een hele rare tijd, maar dat geldt natuurlijk voor iedereen. We kwamen in een situatie die niemand ooit heeft meegemaakt. Dat vraagt om snel schakelen en veel aanpassingen. Tegelijkertijd was het ook heel leerzaam. Dat sport niet het allerbelangrijkste is bijvoorbeeld en je sommige dingen niet zelf in de hand hebt.

Jullie seizoen stopte ook ineens, hoe was dat?

Enorm balen, want we stonden 1 punt achter op de nummer 1; S SSC Palmberg Schwerin en zouden net een dag later tegen elkaar spelen. Was die wedstrijd doorgegaan en we hadden gewonnen, dan hadden we ons direct geplaatst voor de Champions League. Nu spelen we voorrondes. Dat maakte het wel extra zuur om ineens met alles te moeten stoppen, maar uiteraard logisch gezien de omstandigheden.

Het team kent 10 verschillende nationaliteiten, ging iedereen terug naar huis?

Ja, dat was nog een heel geregel. In no-time ging natuurlijk alles op slot, dus binnen enkele uren moesten we alles regelen voor de speelsters, zodat ze op tijd naar huis konden.

Ben je zelf in Duitsland gebleven?

Mijn werk ging voor 50% gewoon door, helemaal in het begin was het heel intensief. Toen we wisten dat het langer ging duren werden mijn taken ook anders. Het werd steeds meer een administratieve functie dan dat ik bezig was met bijvoorbeeld sponsoring. Dat kwam allemaal stil te vallen.

Merkte je verschil tussen het leven in Duitsland en in Nederland in deze periode?

In Duitsland is het misschien iets strenger, zo moeten we hier op veel plekken een mondkapje dragen. Maar verder komt veel overeen, dat merkte ik ook toen ik bij mijn familie op bezoek kon in Nederland. Het is sowieso per land en regio weer verschillend, dat merken we nu nog. Zo gelden er bij ons weer andere regels dan in een ander gebied in Duitsland of in andere landen. Dat maakt het straks ook heel spannend voor als de wedstrijden weer starten. Wij hebben in ieder geval een heel hygiëne-protocol klaarliggen.

Wat zijn de grootste aanpassingen nu voor jullie?

Er mogen nu in totaal maar 500 personen in de zaal zijn. Bij een wedstrijd zijn wij gewend minimaal 2500 bezoekers te hebben, dus dat is een groot verschil en heeft veel impact op sponsoring en de financiële situatie. Daarnaast moeten we de speelsters en staff ook veel testen natuurlijk om alles in de gaten en onder controle te houden. Helemaal als het griepseizoen weer opkomt, bij een verkoudheid of griepje staat meteen alles stil. We spelen dadelijk onze eerste wedstrijd in de voorrondes tegen Wit-Rusland. Gezien alle omstandigheden zijn we heel benieuwd hoe dat allemaal gaat verlopen. We bekijken het nu van dag tot dag.

Inmiddels ben je alweer een aantal jaar actief in Duitsland, zien we je ooit nog terug in Nederland?

Haha, ja dat klopt. Ik heb het hier heel goed naar mijn zin. Maar sluit het zeker niet uit om ooit terug naar Nederland te komen en daar een functie binnen het volleybal of een andere sport te bekleden. Ik heb hier nog een contract voor twee seizoenen, dus voorlopig zit ik goed op mijn plek en heb ik nog voldoende uitdagingen.

Wat zijn die uitdagingen?

Naast de focus te leggen op sponsoring en marketing willen we ons in Europa nog beter op de kaart zetten. Zo kunnen we steeds betere speelsters uit bijvoorbeeld het buitenland contracteren en een nog beter team vormen. De corona situatie gooit ons helaas jaren terug in de tijd, dus hier ligt voor nu de grootste uitdaging.

En op sportief gebied?

Het winnen van de dubbel, dat zou wel heel mooi zijn om mee te mogen maken met het team.

Wat is tot nu je mooiste moment als technisch directeur?

Het landskampioenschap van vorig jaar, dat was zo magisch. Hiervoor waren we vier keer op een tweede plaats geëindigd. De finale was tot het eind spannend, want we wonnen uiteindelijk met 3-2 en 15-12 in de laatste set, heel close dus. Een moment om nooit meer te vergeten en we hopelijk komend seizoen over mogen doen.

Mis je het zelf spelen op topniveau nog wel eens?

Nee eigenlijk niet. Natuurlijk heb je tijdens een wedstrijd dat gevoel wel eens, maar alles eromheen mis ik niet. En vanuit mijn huidige werk maak ik toch alles van heel dichtbij en bewust mee, dat vind ik mooi.

Hoe kijk jij aan tegen het verschil van volleybal in Nederland en Duitsland?

Het niveau van de Bundesliga in Duitsland is heel hoog, er spelen dan ook veel internationale speelsters in de competitie. Het is de grootste sport voor vrouwen in Duitsland en wordt live uitgezonden op televisie. Dat is niet te vergelijken met de Eredivisie in Nederland. Het nationale team is natuurlijk heel sterk en dat is mooi, maar tegelijkertijd spelen al die speelsters in het buitenland, dat is jammer voor de competitie.

Dus over een paar jaar zien we jou als technisch directeur om de Nederlandse competitie te helpen?

Haha, wie weet!


Volg jij ons al op social media? Check it out!

Instagram
Twitter
Facebook
LinkedIn