Therese Klompenhouwer

Al tien jaar staat Therese Klompenhouwer onafgebroken nummer 1 op wereldranglijst van het vrouwen biljarten. Ze is gespecialiseerd in driebanden en mag zich viervoudig Wereldkampioen en achtvoudig Europees Kampioen noemen. Biljarten is wellicht een relatief kleine sport in Nederland, maar in landen als Zuid-Korea kan Therese niet onopgemerkt over straat. In dit interview vertelt ze meer over haar sport, carrière en de afgelopen maanden.    

Hoe is het met je?

Het gaat eigenlijk wel goed, al ben ik het thuiszitten inmiddels wel beu. We zitten natuurlijk sinds 9 maart al thuis, zonder dat ik iets gedaan heb behalve zelf trainen. Ik heb een tafel thuis gelukkig, dus ik kan blijven biljarten. Maar weer eens met iemand samen trainen, zou wel fijn zijn. Ik mis ook echt de wedstrijden. Maar ik ben gezond, dus dat is het belangrijkste.

Is het al bekend wanneer er weer wedstrijden plaats gaan vinden?

In principe mag ik wel weer lesgeven, maar ik merk dat mensen nog wel terughoudend zijn. Het is uiteindelijk toch ook een contactsport, je raakt bijvoorbeeld dezelfde materialen en banden aan. Eind augustus beginnen we weer met de eerste Nederlandse Grand-Prix. Daarvoor ben ik nu ook aan het trainen, om dan weer helemaal fit te zijn. Eindelijk weer iets om naartoe te werken, dat is fijn.

Hoe waren afgelopen maanden voor je?

Best lastig, je bent natuurlijk gewend om volgens een bepaald schema te leven en doelen te hebben. Nu voelde alles een beetje doelloos. Ik heb gelukkig een hond dus we zijn er veel op uit geweest samen; lopen, fietsen en het huishouden doen geeft ook beweging haha. En natuurlijk ben ik blijven trainen. Ik ben wel blij als ik straks weer in het oude ritme zit. Ik ben natuurlijk veel onderweg en reis ook veel, de komende paar jaar ga ik ook niet meer klagen dat ik zo druk ben, want ‘niks’ doen bevalt mij sowieso niet.

Net voor de pandemie uitbrak, behaalde je de achtste EK-titel, stonden er afgelopen maanden nog grote toernooien op de kalender?

Een echt groot toernooi bij de dames is het Nederlands kampioenschap. Ook het WK dames is afgelast en verplaatst naar januari 2021. Het toernooi is bovendien verplaatst van Nederland naar Turkije, dus het is allemaal nog even afwachten. Een WK dit jaar zit er in ieder geval niet meer in. Daarnaast had ik nog een aantal invitatietoernooien bij de heren, in Las Vegas en Lausanne, die zijn eveneens allemaal afgelast.

Als we even teruggaan in de tijd; heb je altijd willen biljarten of zijn er ook nog andere sporten op je pad gekomen?

Naast biljarten heb ik van 8e tot mijn 17e fanatiek getennist. Totdat het punt kwam dat ik na de middelbare school het niet allemaal meer kon combineren en een keuze moest maken. Op dat moment wilde ik eigenlijk voor tennis kiezen, maar mijn vader zei; ‘Ik heb zoveel tijd in het biljarten gestoken en het is ook een familieding, dus ik zou het wel fijn vinden als je doorgaat met biljarten’. Dat heb ik dus gedaan, het tennis laten vallen en gaan biljarten.

Toen ben ik via mijn broer met driebanden begonnen. Je begint met Libre, dat is vrij spel. Mijn broer speelde al eerste divisie, daar ging ik samen mee trainen. Mijn broer gaf mij toen op voor een damesteam in Rotterdam. Ik was pas 19, dat is voor biljarten heel jong. Vanuit daar ging het balletje snel rollen en kwam ik terecht bij de bondstrainer. Dus het is wel een familie effort geweest.

En na al die jaren heb ik natuurlijk ook geen enkele spijt dat ik niet voor tennis gekozen heb. Al moet ik ook zeggen dat als je jaren terug tegen mij had gezegd dat ik Europees- en Wereldkampioen zou zijn en van biljarten zou kunnen leven, ik diegene waarschijnlijk hard had uitgelachen.

Fotocredit: Paul Brekelmans

Er zijn niet veel sporten waarin je als vrouw ook bij de mannen kan meedraaien, maar dat is binnen het biljarten wel zo?

Klopt, de competities zijn bij ons gemengd. Ik speel in zowel Nederland als België in de eredivisie in een team. Maar ik plaats me ook ieder jaar voor de masters, dat zijn de beste 16 spelers van Nederland, waar ik altijd de enige vrouw ben. Dat komt omdat je eerst gewoon biljarten had, pas later hebben ze een aparte tak voor vrouwen gecreëerd. Zodat de dames ook een eigen kampioenschap zouden hebben. Ze hadden er waarschijnlijk niet op gerekend dat er een dame zou zijn die met de mannen mee kan. Dus vandaar dat ik in zowel de heren- als damescompetitie uitkom.

Is dat ook algemeen geaccepteerd binnen de sport?

Nou, in het begin waren er best veel mannen die vonden dat ik moest kiezen. Want de mannen mogen ook niet bij de dames deelnemen. Toen dacht ik prima; als de bond aangeeft dat dat moet veranderen, dan pas ik mij aan. Maar de bond geeft dat niet aan, dus zolang deze regels van kracht zijn en het Nederlands kampioenschap dames blijft bestaan, blijf ik aan allebei deelnemen. Inmiddels wordt mijn deelname wel door iedereen geaccepteerd.

Is na al je overwinningen bij de dames het pakken van prijzen bij de mannen nu ook een doel op zich voor je?

Dat zou natuurlijk mooi zijn, maar dat is voor mij heel moeilijk. Ik kan wel van het biljarten leven, maar moet daaromheen nog wel andere dingen doen zoals lesgeven en clinics verzorgen om een goede boterham te verdienen. Het prijzengeld bij de dames is wel nog echt een stuk lager dan bij de mannen.

Ik ben zelf wel steeds meer bezig om nog beter te worden en zó goed te blijven presteren dat ik vaker uitgenodigd wordt bij toernooien die normaal alleen weggelegd zijn voor de mannen. Dat is wel iets meer mijn doel dan het opnieuw winnen van een EK.

Heb je nog de droom dat de sport terugkomt op het Olympisch programma?

Ja dat hoop ik wel, maar ik zie het voorlopig niet gebeuren. Voor de spelen in Parijs is wel een grote campagne geweest om biljarten op het programma te krijgen, maar dat is helaas niet gelukt. Maar ik zou het wel heel gaaf vinden om dat ooit nog mee te mogen maken.

Hoe verhoudt het biljarten in Nederland zich tot andere landen qua media-aandacht?

Vooral in Aziatische landen is de sport heel groot en wordt het ook 24 uur per dag op televisie uitgezonden. Dat is niet te vergelijken met hier. In Zuid-Korea spreken ze je aan op straat en vragen ze om een handtekening. Hier in Nijkerk kennen ze mij wel, maar verder in Nederland niet. Ik heb mij daar wel een beetje bij neergelegd dat dat zo is in Nederland en eigenlijk hou ik er ook wel van om wat meer in stilte te leven. Extra leuk als je dan in het buitenland komt en de aandacht er wel is.

Qua media-aandacht mag het in Nederland nog wel meer zijn. Door de Nederlandse Biljart Bond (KNBB) komt er wel steeds meer aandacht voor de sport. Zij zetten zich niet alleen voor ons in maar zorgen ook voor meer aandacht en publicaties. Als het allemaal doorgaat, wordt het wereldbekertoernooi in Veghel in oktober uitgezonden op Ziggo Sport.

Dat is fijn, want voldoende zichtbaarheid is ook belangrijk voor sponsoren en om te sport te laten groeien. Dit toernooi wordt georganiseerd door de KNBB in samenwerking met de Stichting Biljart Evenementen Nederland (BEN). Ook deze stichting doet veel voor het biljarten in NL.

Hoe ziet een normale week voor jou eruit? 

Iedere week speel ik normaal drie competitiewedstijden, in Nederland, België en Duitsland. De Belgische competitie is doordeweeks in de avond, dus dan ben ik al gauw een hele dag op pad. Ik train nog een dag in Amsterdam met mijn bondstrainer, op woensdagen train ik zelf thuis en op donderdagen geef ik les.

Vrijdagen probeer ik vrij te houden en in de weekenden speel ik weer competitie. Daar zitten dan ook zo’n 10 reizen per jaar naar het buitenland bij. Nu is alles doorgeschoven naar volgend jaar, dus kan het zomaar extra druk worden komend jaar, maar daar heb ik wel zin in!

Tot slot, waar zie je je zelf over 5 jaar?

Ik wil in die 5 jaar nog minimaal twee keer wereldkampioen worden, dat is de belangrijkste titel bij de dames dus daar wil ik wel voor gaan. Volgend jaar ben ik uitgenodigd voor een prestigieus toernooi in Las Vegas, daar kijk ik ook echt naar uit. Daarnaast wil ik mij nog meer toeleggen op de toernooien bij de mannen en nog steeds gewoon er alles aan doen om nog beter worden.

En als mijn sport dan alsnog Olympisch wordt, dan zou ik daar natuurlijk aan mee willen doen. Aan stoppen denk ik voorlopig nog zeker niet. In principe kun je biljarten tot na je 80e, dus ik kan nog wel een tijdje mee :).