Elodie Kuijper

Fotocredit: cyclingsite.be

Wielrenster Elodie Kuijper heeft één doel; de allerbeste worden. De afgelopen maanden waren ook voor haar bewogen en de nieuwe kalender ziet er vooralsnog vrij leeg uit. Toch blijft ze positief en kijkt ze er naar uit om weer volop aan de slag te kunnen. Ondertussen is ze druk met haar studie psychologie, bijbaan in de horeca en spreekt ze zich uit over de verschillen tussen de mannen en vrouwen in het wielrennen.

Hoe waren de afgelopen maanden voor je?

Heel dubbel. Van de ene kant vond ik het ergens niet heel vervelend, omdat ik nu bijvoorbeeld niet fysiek naar school hoefde en niet kon werken in de horeca. Hierdoor kon ik veel extra trainen. Tegelijkertijd was het natuurlijk ook heel stressvol. Vooral de eerste maand voelde ik me heel down en was ik geraakt door de hele situatie. We konden natuurlijk ook België niet meer uit.

Ben je veel wedstrijden misgelopen door de pandemie?

Dat valt wel mee, want het cross seizoen zat er al op en start volgende maand pas weer. Het voorjaar en de zomer gebruik ik vaak als tussenperiode en richt ik mij meer op het mountainbiken en wegwielrennen. Daarnaast werk ik dan ook extra in de horeca om te zorgen dat ik alles kan blijven betalen.

Het NK streetrace in Goirle is wel zo’n wedstrijd die ik graag had gereden. Dat is toch wel een van dé mountainbike wedstrijden op de kalender. Helaas is deze ook komen te vervallen.

Is het al bekend wanneer je weer wedstrijden kan gaan rijden?

In augustus starten er weer wedstrijden, maar dat zijn er, begrijpelijk ook, veel minder dan normaal. Ik woon in de provincie Antwerpen waar nu alle contactsporten, waar je geen 1,5 meter afstand kunt houden, boven de 18 jaar zijn niet zijn toegestaan.

Al minimaal vier wedstrijden zijn nu alsnog afgelast. Ik ben heel benieuwd welke er nog wel doorgaan en hoe alles zich gaat ontwikkelen de komende weken. Ik hoop dat we straks gewoon weer met een volle kalender kunnen gaan starten en iedereen natuurlijk gezond blijft!

Je koos vorig jaar voor de weg, wat vind je het leukste om te doen?

Allebei eigenlijk. In de winter heb ik een vast schema en staat alles in het teken van veldrijden. In de zomerperiode heb ik wat meer vrijheid en kan ik dus meer uren maken op de weg en mountainbike.

Met welk doel stap je elke keer weer op de fiets?

Om de allerbeste te worden. Ik doe het niet voor niks. Je moet er veel voor laten en hard trainen, maar dat heb ik er graag voor over. Als ik niet het doel heb om de allerbeste te worden dan kan ik alle series op Netflix gaan kijken en lekker op de bank liggen :).

Fotocredit: Wouter Toelen

Wereldkampioen worden is de ultieme droom en ik zou heel graag in 2022 in de beloften categorie rijden. Het zal lastig worden om dat te realiseren, maar ik ga er zeker alles voor doen.

Naast je topsport studeer je ook nog psychologie en werk je in de horeca, hoe combineer je dat allemaal?

Nou, dat is ook behoorlijk vermoeiend. Daarom vond ik die corona maanden niet altijd even vervelend. Voorheen studeerde ik nog in Eindhoven, inmiddels volg ik de studie in België. Daarvoor moest ik wel eerst mijn propedeuse halen in Nederland. Daar heb ik dan ook wel twee jaar over gedaan, maar ik heb hem wel. De studie is heel leuk, maar ook pittig en soms heel lastig, maar net als met fietsen wil ik er ook hiervoor gaan en over een paar jaar afstuderen.

In deze maanden werk ik dan ook nog extra veel, want alles moet wel weer betaald worden in het nieuwe seizoen

Wat zou je straks graag met je studie willen doen?

Als ik heel eerlijk ben, nog geen idee. Vroeger vond ik criminologie heel interessant, maar door mijn ervaringen nu met sportpsychologie zie ik dat ook wel zitten. Ik vind vooral alles leuk. Zo lijkt mij social media management ook heel leuk om te doen. Ik verzin nu al regelmatig campagnes en sta regelmatig op beurzen ter promotie van merken. Het kan nog alle kanten op dus.

Je bent vrij uitgesproken over de verschillen tussen mannen en vrouwen in het wielrennen, merk je daar al verandering in de laatste tijd?

Haha, ja dat klopt. Daar kan ik mij echt druk om maken. Ik zie wel dat het aan het veranderen is, maar heel langzaam. Neem bijvoorbeeld de nieuwe regel dat alle rensters uit een team een minimaal loon moeten krijgen. Dat is natuurlijk mooi en wordt ook aangemoedigd, alleen dat is natuurlijk een hele kleine stap. Ik zie het steeds gebeuren dat er dan een stapje wordt gezet en het daarbij blijft in plaats van dat er echt wordt doorgepakt.

Neem bijvoorbeeld team Ineos. De kettingen voor de fietsen vorig jaar in de Tour waren net zo duur samen als het hele hoofdsponsorschap van een vrouwenteam.

Ik herinner mij een gesprek dat ik had op de middelbare school met mijn fylosofie leraar. Hij zei; ‘Je kunt tot een bepaald punt gaan, maar het kan altijd beter’. Dat is ook waar ik sterk in geloof. Geen genoegen nemen met minder, maar doorgaan tot er meer gelijkheid komt.

Hoe zie jij de toekomst van het vrouwenwielrennen en wat is daarvoor nodig?

De populariteit van de sport neemt toe, maar nog erg langzaam. Daarnaast is er natuurlijk ook de media-aandacht voor de mannen ten opzichte van de vrouwen. Terwijl de vrouwenwedstrijden vaak veel spannender zijn om naar te kijken. Daar moet echt iets aan gaan veranderen.

Daar zit bijvoorbeeld ook een groot verschil in tussen Nederland en België. Daarnaast is ook het prijzengeld een terugkerend issue. Zelfs mannen die op amateur niveau fietsen krijgen meer start- en of prijzengeld dan wanneer ik eerste word op bepaalde wedstrijden. Daar moet natuurlijk snel verandering in komen.

Een Fiat500 kan toch ook niet hetzelfde gewicht trekken als een vrachtwagen?

Ook de houding van mannen richting vrouwen. We krijgen vaak de opmerking, we rijden een langere afstand dus verdienen ook meer prijzengeld. Wij krijgen de keuze niet eens of we verder willen rijden, dat wordt voor ons bepaald.

Ik merk het bijvoorbeeld als ik aan het trainen ben. Mannen vinden het dan heel leuk en interessant om mij in te halen en dit daarna even in mijn neus te wrijven. Dan denk ik, ben je daar dan echt trots op? Een Fiat500 kan toch ook niet hetzelfde gewicht trekken als een vrachtwagen? Dat soort gedrag kan ik in ieder geval slecht tegen haha.

Met een topsportcarrière, studie en bijbaan heb je dan ook nog tijd voor ontspanning?

Weinig, haha. Maar ik heb net een nieuw hondje dus dat is wel heel leuk en zorgt ook wel voor de nodig ontspanning. Daarnaast schilder ik en ben ik graag creatief bezig.

Je bent ook op social media en met name Instagram heel actief, wil je daarmee ook andere vrouwen inspireren?

Ja dat vind ik heel leuk om te doen, maar het is ook een middel voor bijvoorbeeld mijn sponsoren onder de aandacht te brengen. Hoe actiever ik ben, hoe beter dat ook voor hen is. Daarin merk je ook echt veel verschil met mannen. De meeste hebben wel een account maar doen er weinig mee, voor mij voelt het alsof ik er juist veel mee moet doen om ook de media-aandacht en sponsoring door te kunnen krijgen.

Tot slot, wat is je doel voor dit jaar?

Het is natuurlijk een rare tijd nog steeds, maar ik ben fit en wil er tegenaan gaan bij de eerste wedstrijden, hoe de kalender er straks ook uit komt te zien. Daarnaast moet ik de komende weken nog een aantal herexamens maken, dus het zijn drukke weken, maar uiteindelijk allemaal voor een goed doel.

Fotocredit: cyclingsite.be