Lara Baars

Na deelname aan de Paralympische talentendag in 2013 was Lara Baars verkocht aan atletiek en dan met name haar sport kogelstoten/discuswerpen. Nog geen drie jaar later behaalde ze brons op de Paralympische Spelen en nu zet ze alles op alles om ook volgend jaar in Tokyo een medaille te bemachtigen.

Hoe is het met je, Lara?

Het gaat heel erg goed met mij. De trainingen gaan super goed en de afgelopen wedstrijden zijn ook goed gegaan. Zowel fysiek als mentaal zit ik op dit moment goed in elkaar.

Je was vol in de voorbereiding voor Tokyo2020 toen het covid-19 virus ook in Nederland kwam, hoe was afgelopen periode voor je?

Het was niet altijd even makkelijk. Ik heb de afgelopen 4 jaar volledig in het teken gezet van Tokyo2020 en daar komt opeens een jaar bij. Je hele structuur valt volledig weg en je gaat van 10 trainingen op Papendal, naar 10 trainingen thuis. Zeker in het begin was de motivatie er niet altijd, maar toen we eind april weer op Papendal op mochten trainen kwam die motivatie gelukkig steeds meer terug. Want uiteindelijk blijft mijn droom hetzelfde, alleen wordt die met een jaar uitgesteld.

Al mijn oude PR’s heb ik al meerdere keren verbroken dit jaar.

Vorige week behaalde je alweer goede resultaten op Papendal, hebben de afgelopen maanden je juist goed gedaan?

Ik denk ergens van wel. Natuurlijk is het super vervelend dat Tokyo verplaatst is, maar het biedt ook mogelijkheden. Ik heb een periode veel rust gehad en de druk is er een beetje van af gegaan, dus ik zit er met een andere mindset in. Ik en mijn coach konden nu ook aandacht vestigen op andere dingen, waar in eerste instantie geen tijd voor was.

Het was ook heel fijn om te merken dat ik fysiek niet zoveel had ingeleverd. Dus ik denk zeker dat het ergens heeft geholpen. Al mijn oude PR’s heb ik al meerdere keren verbroken dit jaar, dus het moet ook wel 😉.

Nu opnieuw alles op alles voor Tokyo?

Nou en of! De Spelen van Tokyo zouden denk ik sowieso al heel erg mooi worden, maar geloof dat ze nu alleen maar mooier en specialer worden. Omdat iedereen zal beseffen dat het nog specialer is wat we aan het doen zijn en waar we staan.

In 2013 heb je deelgenomen aan de Paralympische talentendag, kun je daar wat meer over vertellen.

Op 5 oktober 2013 ging ik naar de Paralympische Talentendag op Papendal. Ik had nog nooit atletiek gedaan, maar het was wel een sport die me altijd al aansprak. Tijdens de Talentendag liet je de basisdingen zien en konden de bondscoaches beoordelen of dat goed genoeg was om aan te sluiten bij het Talentenprogramma. Ik was op dat moment goed genoeg, daar is het dus allemaal begonnen.

Wat vind je het allerleukste aan je sport?

Het allerleukste aan kogelstoten/discuswerpen vind ik dat het ongelooflijk technisch is. Mensen denken altijd dat het vooral om kracht gaat, maar de techniek is eigenlijk zoveel belangrijker. Je kan nog zo sterk zijn, maar als je techniek niet goed is dan is het lastig. Ik vind het dus heel erg leuk om daarmee bezig te zijn, al is het soms ook heel confronterend hoor.

Omdat je weet wat je moet doen, maar je lichaam het dan nog niet kan verwerken. Dat is uitdagend en daardoor leuk. Daarbij vind ik het ook leuk om sterk te zijn. Ik haal veel voldoening uit heel veel kilo’s in het krachthonk verplaatsen. Want natuurlijk is dat ook belangrijk om de kogel of discus nog het laatste zetje te geven om hem zo ver mogelijk te laten vliegen!

Waar ligt voor jou nog de grootste uitdaging?

Begin 2019 heb ik mijn techniek veranderd bij het kogelstoten, van aanstap-techniek naar de draai-techniek. Normaal gesproken moet je jezelf twee jaar geven om een nieuwe techniek helemaal onder controle te krijgen. Dus het werd voor Tokyo al krap, maar de draai-techniek gaf mij vanaf moment één al super veel vertrouwen. Dus ik wilde de gok nemen!

En het blijkt me ook goed te liggen, zoals ik al zei heb ik al meerdere keren mijn PR’s verbroken. Maar tegelijkertijd merk ik ook dat ik nog heel veel kan verbeteren. Dus daar ligt mijn grootste uitdaging. De basis verhogen, waardoor uitschieters in afstanden steeds mogelijker worden.

Wat is het mooiste moment voor jou tot nu toe?

Zonder enige twijfel mijn bronzen medaille op de Paralympische Spelen in Rio 2016. De wedstrijd zelf liep echt voor geen ene meter, maar in de allerlaatste poging wist ik mezelf bij elkaar te raken en mezelf en mijn tegenstanders te verbazen, waardoor ik van plek 6 naar plek 3 steeg. Dat gevoel was onbeschrijfelijk.

Ik ga zeker nog door tot en met de Spelen van Parijs en misschien ook wel tot en met Los Angeles.

Ben je ook al bezig met de periode na Tokyo?

De meeste topsporters denken in cyclussen van 4 jaar, omdat de Spelen om de 4 jaar zijn. Met uitzondering van de komende Spelen natuurlijk :). Zoals ik al eerder zei, heb ik de afgelopen 4 jaar alles in het teken gezet voor Tokyo. Maar zeker eind 2019 na de wereldkampioenschappen in Dubai, heb ik me wel beseft hoe leuk en vet ik het vind wat ik doe. Dus ik ga zeker nog door tot en met de Spelen in Parijs en misschien ook wel tot en met Los Angeles!

Wat zou je graag bij willen dragen aan de sport in Nederland?

Ik vind sporten natuurlijk heel erg leuk om te doen, maar daarbij vind ik het ook heel erg belangrijk. Ik hoop dat iedereen gaat ervaren hoe leuk sporten is en het niet alleen maar ziet als ‘moeten’.

Het geeft je niet alleen maar een betere gezondheid, je leert jezelf beter kennen, je verlegt je grenzen en je ontmoet veel nieuwe mensen.