Andrea Bouma

Andrea Bouma doet al sinds haar 9e aan atletiek, waarbij ze de sprintonderdelen beoefent. Sinds kort ligt de focus op de 400m. Sinds 2016 traint ze op Papendal en zit sinds 2018 intern. Ze traint daar bij Rogier Ummels, talentcoach van de Atletiekunie. Naast het beoefenen van topsport studeert ze fysiotherapie in de topsportklas aan de HAN. Deze week geeft ze antwoord op alle vragen in een nieuw vragenrondje:

Wat betekent sport voor jou?

Sport betekent veel voor mij. Het geeft me erg veel energie en mooie ervaringen. Ik ga iedere dag weer met veel plezier naar de trainingen en ondanks dat ze soms wat zwaar zijn probeer ik altijd te blijven lachen en er alles uit te halen : )

Hoeveel uur per week ben je bezig met je sport?

Ik ben eigenlijk bijna altijd wel bezig met sport. Al is het niet met het trainen dan is het wel met wat je eet, hoeveel je slaapt en nog veel meer dingen die invloed hebben op het sporten. Verder train ik ongeveer 8 keer in de week tussen de 1,5 en 2 uur.

Waar ligt jouw grootste uitdaging?

Mijn grootste uitdaging ben ik zelf. Zeker bij een onderdeel als de 400m vraag je het uiterste van je lichaam door na 300m in de volle verzuring er nog het beste uit te halen. Iedere training is weer een challenge en ik vind het super gaaf om mezelf zo uit te dagen, maar dat kan soms ook best lastig zijn.

Presteer je beter met of zonder publiek langs de kant?

Met publiek erbij is het echt veel sfeervoller. Als je bij een wedstrijd de baan op loopt en je al het gejuich en de aanmoedigingen hoort geeft dat wel echt een boost. Nu heb ik al een paar wedstrijden zonder publiek gedaan, maar daar moedigden de atleten elkaar dan zelf aan.

Wat is je meest slechte gewoonte?

Ik ben soms snel afgeleid. Bij trainingen kan ik soms met heel veel andere dingen bezig zijn, zoals bijvoorbeeld wat ik nog voor school moet doen of wat ik die avond wil gaan eten. Het kunnen de kleinste dingen zijn, maar het is soms niet zo handig.

Ook op wedstrijden vind ik het super leuk om met iedereen een praatje te maken. Gelukkig ben ik de laatste tijd beter geworden in mijn focus houden en weet mijn coach hoe hij me hiermee kan helpen.

Ben je bijgelovig of heb je een vast ritueel? 

Toen ik wat jonger was en het ineens allemaal heel goed ging in de sport had ik wel wat gekke bijgeloven. Zo moest ik altijd een boterham met pindakaas eten in de ochtend en nam ik dan ook een pot mee naar toernooien in het buitenland.

Verder had ik heel veel tics tijdens mijn warming up en voor de start. Ik moest bijvoorbeeld bepaalde oefeningen doen en aan de rechterkant van mijn blok instappen. Tegenwoordig is dat totaal niet meer zo.

Welk beroep zou je hebben als je geen topsporter was?

Ik zou dan graag bewegingswetenschappen of biomedische wetenschappen willen studeren en uiteindelijk onderzoeker willen worden. Ik ga hier nog steeds voor alleen neem ik een iets andere route waarbij nu mijn focus op sport ligt.

Wat is je favoriete bezigheid in je vrije tijd?

Welke vrije tijd? Haha nee grapje, ik volg naast het sporten een opleiding fysiotherapie in de topsportklas op de HAN. Hier ben ik, naast het sporten, veel mee bezig. Verder vind ik het super leuk om met vriendinnen af te spreken en gezellig samen te koken en spelletjes te spelen.

Als je een ding mocht veranderen binnen de sport, wat zou dat zijn?

Het liefst zou ik een soort stabiel inkomen willen hebben voor iedere topsporter. Zo kan iedereen uit wat voor gezin je dan ook komt wel zijn dromen achterna gaan.


Tot slot

Mijn favoriete sport:

Atletiek natuurlijk! Ik vind alle onderdelen leuk om te zien en zou ze ook best graag weer een keer allemaal willen proberen, maar sprint blijft toch wel mijn favoriet! Verder ben ik niet super handig en kan ik geen diepte zien waardoor heel veel sporten afvallen. Wel ben ik altijd in voor actieve dingen zoals wandelen, fietsen, zwemmen en surfen.

Mijn grootste sportheld of voorbeeld is:  

Poeh dit vind ik een lastige. Zeker op Papendal lopen er zo veel mensen rond waar ik veel bewondering voor heb en waar ik iedere dag weer veel van leer. Ik heb dus meerdere voorbeelden en niet een specifiek persoon.

Als ik ÊÊn sportmoment zou mogen herbeleven dan is het:  

Dat is dan wel het Nederlands Kampioenschap Senioren in 2016. Hier ging ik echt als underdog naar toe en kreeg ik het voor elkaar om als 16 jarig meisje de finale te behalen. Hierbij liep ik het limiet voor de Wereld Kampioenschappen onder 20 jaar met een tijd die 1,5 seconde van mijn pr af was ten opzichte van het jaar ervoor.

Verder was afgelopen weekend ook een fantastisch moment. Na 2 jaar struggelen liep ik eindelijk weer een hele goede race op mijn nieuwe afstand, de 400m. Hierbij liep ik net als in 2016 1,5 seconde van mijn pr af. Het gevoel dat je na al het harde trainen weer een bevestiging krijgt dat het goed gaat is echt niet te beschrijven.

Mijn grootste fan is:

Mijn familie! Vooral mijn ouders zijn echt mijn grootste fan. Ze zijn zelf ook heel fanatiek met atletiek bezig en zijn altijd super enthousiast. Ze reizen ook stad en land af om met me mee te gaan naar wedstrijden.

Dit staat nog op mijn sportieve wensenlijstje:

Een medaille halen op een groot toernooi! En vooral nog heel veel mooie sportmomenten meemaken

Aan wie draag je het stokje over?

Ik draag het stokje over aan Margit de Voogd. Ze is zelf judoka en traint al super lang op Papendal. Ik ken haar via via en ze straalt altijd veel enthousiasme en positiviteit uit.