De tijd vliegt

We hebben geboekt. Een vliegticket! Vliegen, dat lijkt nu zo onwerkelijk.  Net zo onwerkelijk als een Atlantische Oceaan over roeien. December, zeggen we dan, dan vertrekken we! En dat klinkt dan heel ver weg.

Ergens eind dit jaar dus, maar dit einde jaar komt in rap tempo dichterbij. En eerst gaan we vliegen voor we gaan roeien. Want ja, de boot van Nederland naar La Gomera roeien wordt ons een beetje te gek. Onze Queen brengen we in oktober naar Engeland, daar wordt ze klaargemaakt voor transport. De bouwer van de boot, Rannoch, heeft uitgebreide ervaring met het vervoer van en naar de start/finish locatie dus ze is in goede handen.

We schreven eerder al over onze trainingen thuis en op de boot, wat we uitproberen aan eten, uren op de roeimachines thuis en de meters die we maken in onze boot. Voorbereidingen voor een grote Oceaanrace, zeker de deelname aan de Talisker Whisky Atlantic Challenge, vergt heel wat meer dan de fysieke trainingsuren. Je krijgt er namelijk een fikse administratieve taak bij.

De organisatie van de Atlantic Challenge stuurt ons regelmatig mails. Met veel bijlagen en die moet je letterlijk uitkammen want we mogen geen flinter informatie missen.

Uitgebreide lijsten met verplichte medicatie, materialen, wat aan eten mee en hoeveel, de precieze afmetingen van alles wat aan boord mee moet en gaat. De vlaggenmast moet zoveel cm zijn en de bladen niet groter dan zoveel. Twee hoedjes, met brede rand, twee brillen, liters zonnebrand.

Welk logo moet waar op de boot, protocollen voor alle bewegingen aan boord. We roeien met de lifelines om te wennen aan de onhandigheid van die lijnen, maar we beseffen dat het zo maar life savers kunnen zijn als de golven vele malen hoger zijn dan die paar hobbels op het IJsselmeer.

Werken met de watermaker, alle navigatieapparatuur, wat is daar allemaal voor nodig? Studeren voor MarcomB, een praatje hier houden, een presentatie daar, uitzoeken van allerhande zaken en oh ja, we hebben allemaal ook nog een baan. Huh, ja, het is vooral thuiswerken maar niet minder baan dan normaal gesproken op een kantoor (voor sommigen van ons), op het wad, een massagetafel of een klaslokaal.

December is met al die extra taken echt niet meer ver weg. We leven midden in de zomer, we vertrekken in de winter. De tijd glipt als los zand tussen onze vingers en we weten; nog een paar keer met de ogen knipperen en we treffen elkaar op Schiphol.

Vliegen naar Tenerife, dan nog een uurtje met een ferry naar La Gomera, dan zo snel mogelijk naar onze Queen of Hearts in de haven om te checken hoe zij het transport heeft beleefd. Op La Gomera hebben we tot de start op 12 december diverse checks.

Is alles op orde, voldoet de boot aan alle eisen? Tot de laatste paracetamol wordt alles geteld, bekeken en gecontroleerd. Wat wij aan persoonlijke spullen mee kunnen nemen zal niet veel meer zijn dan een tweetal sportbroekjes, sportbh’s en een brief van het thuisfront om te lezen als we er doorheen zitten.

Want alle voorbereidingen ten spijt, dat zal zeker een paar keer gebeuren met ons. Maar we pakken door, nu en straks. We snappen inmiddels dat onze voorgangers zeggen; aan de start verschijnen is bijna moeilijker en zwaarder dan de race zelf.

De tijd vliegt en wij krijgen vleugels. Het vooruitzicht van die prachtige race en het grote avontuur zorgt ervoor dat we meevliegen in alle gekte en drukte tot dusver en alles wat ons nog te wachten staat.

Houd moed en blijf gezond allemaal!

Atlantic Dutchesses


Voor meer informatie check:
www.atlanticdutchesses.com

De Atlantic Dutchesses volg je hier:

Instagram @atlanticdutchesses
Facebook: Atlantic Dutchesses
Email: atlanticdutchesses@gmail.com