Marleen Vink - Rennings

Ook voor Marleen Vink – Rennings, Marketing manager bij Global Sports Communication, ziet het jaar er ineens heel anders uit. Waar ze uitkeek naar o.a. de marathon van Londen en Berlijn en de Olympische Spelen in Tokyo, is het nu aanpassen en kijken naar nieuwe mogelijkheden. Een uitgebreid interview over haar keuze voor de sport, mooiste ervaringen en hoe ze naar de toekomst van running kijkt.

Hoe is het met je?

Goed! Het is natuurlijk een rare tijd en veel wedstrijden en evenementen zijn weggevallen, maar ondanks dat hebben we het eigenlijk nog steeds druk. We zijn nu veel bezig met het op een andere manier activeren van sponsorships, het maken van content met onze atleten en komend weekend organiseren we met het NN Running team de MA RA TH ON. Een wereldwijde virtuele team estafette waarbij 4 lopers 10.5km lopen en samen een marathon volbrengen. We hebben inmiddels meer dan 100.000 inschrijvingen van hardlopers over de hele wereld.

Wat stond er voor dit jaar allemaal op de planning?

Alle bekende marathons natuurlijk, zoals Berlijn en Londen. Vooral die laatste keken we erg naar uit omdat daar Eliud Kipchoge en Kenenisa Bekele aan de start zouden staan. Beide atleten begeleiden wij en zijn onderdeel van het NN Running Team. Daar moeten we nu helaas dus nog even op wachten. Daarnaast zouden we afgelopen weekend ook de FBK Games weer organiseren. Dat is ook altijd een van de hoogtepunten omdat we daar verantwoordelijk zijn voor de hele organisatie van het samenstellen van het atletenveld tot en met de ticket verkoop. Persoonlijk keek ik ook echt uit naar de Olympische Spelen deze zomer in Tokyo. 

Na afloop van London Marathon met Jos Hermens (directeur van GSC ) Patrick Sang (coach Eliud Kipchoge) en collega Valentijn Trouw.

Er is veel weggevallen; hoe ga je daar mee om? 

Dat is natuurlijk balen, je werkt toch lange tijd gezamenlijk naar alles toe. Niet alleen voor ons maar ook voor alle atleten. Dat is even schakelen. Thuiswerken gaat gelukkig prima, al is het met drie kleine kinderen ook aanpassen :). 

Wat ik vooral merk is dat het ook een positieve kant heeft op werkgebied. Er ontstaan mooie samenwerkingen en bestaande samenwerkingen worden juist intensiever. We zoeken elkaar op om met alternatieven te komen. We zitten allemaal in hetzelfde pakket en dat levert ook saamhorigheid op. Daarnaast is er nu ook meer tijd om dingen met elkaar op te pakken, dat vind ik mooi om te zien!

Hoe zien je dagen er nu uit?

Toevallig ben ik laatst weer voor het eerst op kantoor geweest maar over het algemeen werken we nog veel vanuit huis. Zoals ik al zei, zitten we zeker niet stil en kijken we vooral naar wat we wel kunnen. Content maken met onze atleten bijvoorbeeld. We merken dat nu mensen veel thuis zijn ze meer tijd nemen voor het volgen van onze atleten. We willen fans graag blijven inspireren, ook al kunnen ze hun voorbeelden nu niet live aanmoedigen.

Nu maken we bijvoorbeeld mini-docu’s van 15 minuten, die worden ook goed bekeken. Dat is leuk om te zien en biedt weer nieuwe mogelijkheden.  Komend weekend organiseren we met het NN Running Team een virtuele marathon estafette voor hardlopers over de hele wereld. Een idee dat is ontstaan nu alle marathons in deze maanden niet doorgaan.

Als we even teruggaan; waarom heb je ooit voor de sport gekozen?

Dat is wel een leuk verhaal, want ik heb geen specifieke sportopleiding gedaan, maar bedrijfskunde gestudeerd. Tijdens die studie in Nijmegen werkte ik als chauffeur bij Global Sports Communication. Ik bracht atleten van Schiphol naar het kantoor in Nijmegen en later mocht ik ook mee naar evenementen. In eerste instantie dus puur als bijbaan. 

Toen ik was afgestuurd had ik de keuze uit een traineeship bij een corporate organisatie of te starten als atletenmanager bij Global Sports Communication. Naast de ervaring van mijn bijbaan heb ik zelf ook lange tijd aan atletiek gedaan, dus het wereldje trok mij wel en zo geschiedde. 

En dat bleek dus een goede keuze?

Jazeker, inmiddels werk ik er alweer zo’n 15 jaar. Wel in diverse functies, maar nog altijd met veel plezier. Ik vind het belangrijk om mijzelf te blijven ontwikkelen en dat kan hier gelukkig ook. Het belangrijkste is om je hart te blijven volgen, doen wat je leuk vindt. Want het is tegelijkertijd ook kneiterhard werken, veel reizen en met kleine kinderen is dat soms best een uitdaging. Gelukkig krijgen we daar intern alle ruimte voor.

Als je kijkt naar de afgelopen vijftien jaar, wat is dan de grootste verandering geweest?

Er zijn natuurlijk veel verschillen, als bedrijf zijn we redelijk gestaag gegroeid. De manier van communiceren is bijvoorbeeld wel echt veranderd. Waar vroeger, ook voor mijn tijd nog, per fax werkt gecommuniceerd met atleten in Afrika, schakelen we nu snel via tools zoals Zoom. Ook de begeleiding van atleten is nog veel intensiever geworden. Onze samenwerkingen zijn altijd op basis van een lange termijnvisie, we willen echt iets opbouwen met elkaar en samen ergens naar toe werken. Zo hebben we in Nijmegen ook ons eigen atleten huis. Ook werken we veel aan de professionalisering van de sport. Kijk bijvoorbeeld naar het NN Running Team. Een enorm project, dat echt voor verandering zorgt binnen de loopwereld. 

Bij het 2 jarig bestaan van het NN Running Team met Remco Barbier (NN )en Jos Hermens, directeur van GSC
 

Is dat ook een van je meest succesvolle projecten tot nu toe geweest?

Dat is zeker een van de mooie projecten. In 2017 zijn we gestart en daarmee zijn we het eerste officiële running team ter wereld. We zorgen niet alleen voor betere faciliteiten, coaching en begeleiding maar ook voor een echt teamgevoel. Dat was in het begin nog best wel wennen voor individuele sporters.  

Het was ook nieuw voor wedstrijdorganisatoren, media en fans en daar kregen we in het begin wisselende reacties. Maar juist doordat we met een team veel meer impact konden maken op het gebied van content, zichtbaarheid en sponsoring mogen we inmiddels stellen dat we een zeer succesvol team hebben neergezet. 

In de sportwereld kunnen we nog zoveel terrein winnen door kennis te delen tussen verschillende sporten.

Een ander absoluut hoogtepunt is toch zeker de INEOS 1:59 Challenge, waar Kipchoge op 12 oktober in Wenen in een tijd van 1:59:40:2 de 42.195 KM liep. Niet alleen het moment dat het lukte was geweldig, maar ook alles eromheen. Ik was onderdeel van het engagement team en dus nauw betrokken bij de organisatie. Een grote internationale organisatie die echt groot durfde te denken.

Het team bestond uit professionals uit verschillende sporten zoals de  o.a. de CEO van Team INEOS en CMO van INEOS Team UK, dat was een prachtige leerschool. In de sportwereld kunnen we nog zoveel terrein winnen door kennis te delen tussen verschillende sporten. Dat was een geweldige ervaring. Toevallig een team met vijf vrouwen, dat was heel bijzonder in de sport wereld waar vrouwen nog steeds ondervertegenwoordigd zijn.

Iedereen heeft de beelden waarschijnlijk gezien. Alles kwam daar bij elkaar. De samenwerking met alle diverse organisaties, maar ook de jarenlange samenwerking met Kipchoge. Voor alle betrokkenen was dit een bijzonder traject en moment. Dit was groter dan sport, dit was zo enorm. Een traject waar je alleen maar van kunt dromen, helemaal als het dan zo uitpakt. 

Met coach Patrick Sang net na de finish van de INEOS 1:59 Challenge

En wat zou je nog graag een keer willen meemaken?

Wat ik graag zou zien, is een 2e  Running Team, zodat we de sport nog verder kunnen professionaliseren. 

En is dat dan een vrouwenteam?

Goede vraag! Dat denk ik niet, maar ik zou wel graag zien dat het een gemengd team wordt. Het is ook zeker niet bewust dat we juist veel mannen topatleten begeleiden. Ik heb mij ook wel eens afgevraagd, hoe komt dat nou? Als ik naar onze eigen organisatie kijk is onze directeur, Jos Hermens, juist heel geëmancipeerd. Global Sports Communication is uniek in de sportwereld met een gelijke verdeling van mannen en vrouwen in de organisatie, inclusief het MT. als vrouw krijg je in de organisatie alle kansen, ook met kinderen. 

Dat is ook iets waar ik zelf nog regelmatig tegenaan loop. Het is best pittig om dit soort grote trajecten te kunnen doen, veel te reizen en te combineren met het moederschap. Dat vraagt niet alleen medewerking binnen de organisatie, maar ook van het thuisfront. Daar wordt vanuit de buitenwereld nog wel eens raar naar gekeken. 

Dus meer vrouwen staat wel op jouw wensenlijstje? 

Zeker! Maar dan wel met de juiste reden. Zoals ik al zei gaat mijn voorkeur dan eerder uit naar een gemengd team, dan naar alleen een vrouwenteam. Het is ook ergens wel typisch, want als je naar de baanatletiek in Nederland kijkt, staan juist de vrouwen aan de top. Neem een Dafne Schippers en Sifan Hassan. We scouten met een open blik, zowel vrouwen als mannen, maar je hebt niet altijd in de hand wie er doorbreken.

Hoe zie je de toekomst voor de running sport?

Ik denk dat running steeds meer gezien gaat worden als teamsport, zoals je ook in het wielrennen hebt bijvoorbeeld. Op die manier kun je niet alleen elkaar beter maken, maar ben je ook aantrekkelijker voor sponsoren. 

Het zou ook goed zijn wanneer er vanuit andere landen diverse teams worden opgericht. Veel willen het wel, maar het ook echt voor elkaar krijgen is een tweede. Uiteindelijk denk ik dat daar, met name om de sport te blijven professionaliseren, de toekomst ligt voor de wegatletiek.  

Tot slot, welk evenement wil je zelf nog graag meemaken?

Dat zijn dan toch wel de Olympische Spelen in Tokyo. Een jaar extra wachten, maar daar kan ik nu al enorm naar uitkijken.