Femke Bol

2019 was een topjaar voor atlete Femke Bol. Europees Kampioen U20 en deelnemen aan het WK, waar ze zich wist te kwalificeren voor de Spelen in Tokyo. Nog een jaar wachten, maar ook een jaar de tijd om nog beter te worden. Hoe ze deze periode doorkomt en hoe ze terugkijkt op dat bijzondere jaar lees je nu:

Een WK limiet lopen, Europees Kampioen U20 worden en uiteindelijk deelnemen aan het WK in DOHA en een Olympisch limiet behalen; stuk voor stuk prachtige prestaties. Welk moment is je het meest dierbaar geweest?

Oeh dit is een lastige.. Het WK en de olympische limiet behalen was mijn beste race (aangezien het ook mijn pr is) en was voor het eerst op een groot senioren toernooi, echt een hele ervaring was dat. Maar toch is het EK Junioren mij het meest dierbaar denk ik. Ik was in 2017 al naar het EJK geweest (op 400m vlak in grosseto toen) en wist sindsdien dat ik twee jaar later terug wilde komen en een medaille wilden halen.

Vervolgens ging ik ineens als enorme favoriet dat toernooi in. Hierdoor heb ik heel veel geleerd en het mooiste was natuurlijk dat het ook nog eens lukte om te winnen. Een groot deel van mijn familie en vriendinnen waren daar ook aanwezig en we hadden een heel leuk team wat het ook extra speciaal maakte. Daarnaast was het mijn allereerste internationale medaille dus daarom kies ik toch voor het EK, maar het WK komt wel heel dicht in de buurt :).

En dan ineens stopt het seizoen en valt je dagelijkse structuur weg, hoe ga je daarmee om?

Het ging best wel geleidelijk, eerst mochten we niet meer op Papendal trainen, toen werden de Olympische Spelen verplaatst en uiteindelijk werd het EK afgelast. Het niet meer op Papendal mogen trainen kwam best wel onverwachts en was behoorlijk aanpassen. Gelukkig heb ik coaches die heel creatief zijn en enorm toegewijd aan onze groep.

Op die manier heb ik toch nog goed kunnen trainen de afgelopen tijd ook al was het aanpassen. Ik houd best veel van structuur, dus probeer dat er zoveel mogelijk in te houden. Zo blijf ik rond dezelfde tijden slapen en opstaan en doe ik nu wat meer aan mijn studie.

Hoe zorg je dat je positief blijft in deze situatie?

Ik ben vanuit mezelf best positief en probeer zo dus elke situatie altijd wel van de positieve kant te bekijken. 400m horden lopen vind ik het leukste om te doen en de trainingen ervoor soms zelfs bijna leuker. Ik ben blij dat we in de bossen alsnog tot het uiterste kunnen gaan (ook al is het zonder hordes) en ik ben erachter gekomen dat ik sommige trainingen zelfs leuker vind in het bos haha!

Verder ben ik nog heel jong en weet ik dat nog veel progressie kan boeken. Ik zie een jaar geen wedstrijden daarom niet als het einde, aangezien ik weet dat ik nog heel veel wedstrijden zal gaan lopen. Daarbij blijft gelukkig mijn kwalificatie voor de Olympische Spelen staan, ook al is het een jaar later.

Structuur is dus belangrijk voor je, hoe zien je dagen er nu verder uit?

Ik mag sinds kort met mijn groep weer op Papendal trainen, dat is heel fijn. Natuurlijk wel met hele strikte regels. Hierdoor draaien we nu eigenlijk ons vaste schema. Een paar dagen heb ik 2 trainingen (lopen en kracht) en andere dagen 1 training.

Dit is wel echt heel fijn, want zo kan ik weer horden trainingen doen (dat zijn mijn favoriete) en op spikes specifieker trainen op snelheid bijvoorbeeld. Ook de krachtruimtes van Papendal zijn super mooi met veel materiaal, dus ook daar mogen we weer gebruik van maken tijdens de krachttrainingen.

Daarnaast ben ik met mijn studie bezig en facetime veel met vrienden, aangezien ik nu niet me ze kan afspreken. Voor mij is het in die zin nog best wel hetzelfde als altijd.

Iedereen is aan het puzzelen, gaat los op tik-tok of is aan het koken geslagen, heb jij nog nieuwe hobby’s ontwikkeld?

Haha, puzzelen doe ik soms en koken moet ik wel aangezien ik op mezelf woon. Ik ben vooral wat meer aan mijn studie gaan doen en daarnaast ben ik via een app Portugees gaan leren omdat het m’n favoriete vakantieland is. Maar naast het trainen ben ik vooral veel aan het Netflixen, facetimen of een boek aan het lezen.

Waar ligt jouw grootste uitdaging nog binnen je sport?

Op heel veel gebieden kan ik me nog verbeteren en ik ben ook niet echt snel tevreden :). Maar op dit moment denk ik dat vooral mijn snelheid verbeteren en ook op die manier een sneller eerste deel van mijn races lopen een grote uitdaging is. Ik vind snelheidstrainingen ook echt het moeilijkst en zie die ook echt als grootste uitdaging in de week. Ik kan er nog veel in leren en verbeteren gelukkig.

Tot slot, als we doorspoelen naar 2025, wat wil je dan bereikt hebben?

Pfoe, dat vind ik altijd echt lastige vragen. Ik hoop dat ik dan in finales van grote toernooien kan staan en het liefst natuurlijk mee kan strijden voor de medailles. Maar ook dat mijn horden techniek wat is verbeterd haha!