Merle van Benthem

Foto: Dick Soepenberg

Al vanaf haar 4e is Merle van Benthem (27) op haar fiets te vinden. Na een aantal flinke blessures is ze back on track en kijkt ze uit naar de Spelen in Tokyo. Een jaar extra trainen, voor misschien wel haar laatste grote toernooi.

Hoe gaat het met je?

Het gaat wel goed. Van Papendal heb ik krachtspullen gekregen om thuis te trainen en ik zit regelmatig op de fiets natuurlijk. Ik stap zo direct op de fiets voor een tocht van 70km dus ik hoop dat het droog blijft :).

Wat is de invloed van corona nu voor jou qua seizoen?

We weten al zeker dat er tot het eind van het jaar geen wedstrijden zijn. Naast de Spelen is ook het WK verplaatst. Het is vooral allemaal heel onzeker, gelukkig mogen we binnenkort weer starten met trainen op Papendal.

Hoe ga je er mentaal mee om?

Het is natuurlijk een enorme domper, je werkt toch continu ergens naartoe en dat valt ineens allemaal weg. Daarnaast ben ik mijn A-status verloren, waardoor het ook op dat gebied erg onzeker is. Hopelijk komt er snel meer duidelijkheid.

Je begon al op hele jonge leeftijd met fietscrossen, hoe kwam je daarbij?

Klopt, al vanaf mijn vierde eigenlijk. Ik heb ook nog een tijd op schaatsen gezeten, maar uiteindelijk gekozen voor BMX omdat ik het ook niet meer kon combineren. BMX is echt mijn passie, alles eraan vind ik leuk.

Foto: Dick Soepenberg

Je bent er niet altijd zonder kleerscheuren vanaf gekomen, heeft dat invloed gehad hoe je nu op de fiets stapt?

In 2017 heb ik een flinke knieblessure opgelopen en moest ik ruim een jaar revalideren. Het jaar daarop werd ik in de wereldbekerfinale onderuit gereden, brak ik mijn sleutelbeen en liep ik een hersenschudding op.

Toen ik daarna weer op de fiets stapte was ik in het begin nog wel voorzichtiger, maar dat leverde juist fouten op. Angst is niet goed voor het resultaat, dus daar ben ik toen wel aan gaan werken met bijvoorbeeld een psycholoog. Inmiddels gaat het gelukkig weer helemaal goed en stap ik zonder angst op de fiets.

Volgend jaar staat het WK in Nederland op de kalender, kijk je daar dan extra naar uit?

Doordat de Olympische Spelen zijn verzet is het nog afwachten wanneer het WK in Nederland plaats gaat vinden, maar daar kan ik wel naar uitkijken. In eigen land fietsen is gewoon heel gaaf, iedereen komt kijken en de sfeer op Papendal is heel goed. Het is echt een soort festival gevoel, dus hopelijk kunnen we dat volgend jaar weer meemaken.

Foto: Dick Soepenberg

Heb je nog een ander favoriet land waar je graag rijdt?

Zuid-Amerikaanse landen zijn toch wel favoriet. Fans zijn daar enorm gepassioneerd. Vooral in Colombia, het land van Mariana Pajón; tweevoudig olympisch kampioen. Zij wordt echt aanbeden daar en gezien als superheld. Erg gaaf om die sfeer mee te maken en daar te mogen racen.

Tokyo is toch wel mijn grootste en misschien zelfs wel laatste doel

Wat is je ambitie nog met BMX?

Tokyo is toch wel mijn grootste en misschien zelfs wel laatste doel. In 2017 heb ik getwijfeld om de handdoek in de ring te gooien. De Spelen in Rio waren qua resultaat helaas teleurstellend en door de blessures twijfelde ik of ik nog door wilde. Maar ondanks het resultaat waren de Olympische Spelen zo gaaf om mee te maken, dat wil ik gewoon nog een keer ervaren.

Niet alleen de wedstrijden, maar alles er omheen. Het publiek, het Olympisch dorp de sfeer met atleten onderling. Het is moeilijk te beschrijven, maar die ervaring is gewoon zo bijzonder.

En na Tokyo?

Zoals ik het nu zie is Tokyo wel het einddoel. Mijn lichaam raakt een keer op. Alleen als ik na Tokyo nog helemaal topfit ben ga ik misschien door.

Ben je al bezig met een carrière na de topsport?

Ja, daar denk ik wel over na. Zo heb ik via NOC*NSF de mogelijkheid gekregen voor een werkervaringsplek. Dat gaf wel inzicht in wat ik leuk vind; het helpen van andere sporters. Ik denk dat daar mijn passie wel ligt. Het zorgen vind ik fijn en geeft voldoening, dus die kant wil ik straks wel op gaan.

Ben je nu naast het trainen ook nog met andere dingen bezig?

Ik ben veel aan het lezen. Nu in deze tijd helemaal, maar ook voorheen op trainingskampen bijvoorbeeld. Een boek wat ik erg goed vind is het boek ‘Shoe Dog’ van de oprichter van Nike. Dat zijn inspirerende verhalen. Ook sportbiografieën of boeken over mindset vind ik leuk om te lezen. Maar hopelijk kunnen we weer snel aan de slag natuurlijk!