Maaike Bennink

Soms ontmoet je mensen waar het meteen mee klikt en waardoor je tijdens een telefonisch interview zo een paar uur verder bent. Vorige week nam Maaike Bennink contact op, omdat ze had gelezen over het platform en benieuwd was of we iets voor elkaar konden betekenen. Alleen het kennismakingsgesprek duurde al bijna een uur en toen moesten we het interview nog plannen. Een uitgebreid verhaal over haar sport, eigen praktijk en droom om deel te nemen aan de Paralympische Spelen. 

Ze kwam net terug uit Oostenrijk toen ook in Nederland het corona virus een serieuze vorm aan nam. Ze had in Oostenrijk al wel gemerkt dat het speelde, maar in eerste instantie viel het nog mee. Ze waren notabene midden in de brandhaard geweest, maar tegen die tijd dat ze hoorde dat ze in quarantaine moest, waren de twee weken al voorbij. Eenmaal in Nederland ging het snel en moest ze niet alleen stoppen met trainen, maar ook haar eigen Sport- en stoelmassage praktijk moest dicht.

Een harde klap, want daardoor viel niet alleen haar hele voorbereidingsseizoen weg, maar ook haar inkomen. ‘Natuurlijk is het een flinke klap en kan ik er ook echt van balen. Dit is voor mij juist het moment om op zoek te gaan naar nieuwe partners voor komend seizoen en om veel te trainen, aldus Maaike. ‘We weten al dat er tot en met december geen Worldcups gaan plaatsvinden en voor de rest van het seizoen is het vooral afwachten. Ik hoop dat we, nu de regels zijn versoepeld, snel weer aan de slag kunnen in Snowworld om te gaan trainen’. 

Maaike is de eerste Nederlandse slechtziende internationale wedstrijd skiester. Op haar 28e werd ze van de een op de andere dag slechtziend door een ziekte aan haar oogzenuwen. ‘In het begin dacht ik; dit gaat wel weer over, dat werd ook gezegd door de artsen, ‘het komt wel goed’. Het moest vanzelf herstellen. De tijd tikte weg en er veranderde niks. Uiteindelijk kwam de conclusie dat het nooit meer goed zou komen. Ik leverde steeds meer in wat uiteindelijk resulteerde in dat ik nog maar voor 2% zou kunnen zien’. 

Ze moest er dus mee leren leven, maar hoe doe je dat? Als je 28 jaar lang gewend bent om alles te kunnen en doen wat je wil? ‘Ik heb 1,5 jaar in de regio lopen klooien met diverse soorten hulp. Ik schoot daar helaas niks mee op en kwam alleen maar in een dieper dal. Toen besloot ik om in 2011 aan de slag te gaan in een revalidatiecentrum. Daar leerde ik bijvoorbeeld hoe ik om moest gaan met een stok maar kreeg ik ook diverse handvatten om het leven wat makkelijker te maken’. 

De grootste strijd begon voor Maaike daar pas. ‘Ik was zo boos. De meest heftige strijd voerde ik wat dat betreft echt met mijzelf, vooral mentaal. Het voordeel was wel dat je in het revalidatiecentrum met gelijkgestemden zat en er ook met elkaar over kon praten. We hebben veel gesprekken gevoerd en er zijn veel mooie vriendschappen uit ontstaan’. Langzaamaan lukte het Maaike een andere plaat op te zetten en weer grip te krijgen op haar leven. 

Ook al is ze nu de vrolijkheid zelve, ze kan er nog steeds gruwelijk van balen. ‘Gisteren ging ik op de stofzuigerstang staan en blesseerde ik mijn enkel. Dat zijn van die lullige momenten dat ik weer even boos ben en baal. Alleen kan ik die knop gelukkig weer snel omzetten’.

Tijdens het revalideren werd ze meegevraagd op een ski trip voor slechtzienden. ‘Niks voor mij, dacht ik meteen, daar pas ik helemaal niet tussen. Maar toen een vriendin, die wel was geweest, met zulke positieve verhalen terugkwam, overtuigde ze mij toch om een keer mee te gaan. Daar ben ik nog steeds heel erg blij om, want wat was het gaaf! Ook Maaike begon op de babypiste om feeling te krijgen met skiën. Ze had immers nog nooit eerder op de latten gestaan.

‘Ik moest het echt nog helemaal leren, maar als snel kreeg ik het juiste gevoel te pakken’. De reis werd georganiseerd door de Nederlandse Visueel-gehandicapten Ski Vereniging (NVSV). Zij Wij organiseren diverse wintersportreizen en wintersportactiviteiten voor blinde en slechtziende volwassenen en kinderen.

‘Skiën doe ik altijd met een buddy. We communiceren via een communicatiesysteem via een microfoon op de stembanden waardoor we direct met elkaar in contact staan.  Zo krijg ik informatie door over hoe de piste er uitziet en wanneer ik moet ingrijpen in bijvoorbeeld een bocht. Het grootste voordeel is dat we werken met keelmicrofoontjes wat ervoor zorgt dat er geen ruis of vertraging is. Ideaal en ook heel erg nodig bij het onderdeel slalom bijvoorbeeld’.

Al jaren skiet Maaike met twee vaste buddy’s; 24-voudig Nederlands kampioene Geertje Derksen en ski-leraar Dennis van Klaveren en heeft ze een vaste coach. Het valt of staat, letterlijk, met een goed team om je heen waar ik volledig op kan vertrouwen’. 

Ook al ligt er veel stil en heeft ze nog geen zicht op hoe en wanneer het nieuwe seizoen gaat starten, ze is al wel bezig met die periode. ‘Ik probeer zo goed mogelijk te trainen en ben vooral blij als we straks weer echt aan de slag mogen. Niet alleen in Nederland, maar natuurlijk ook weer in Oostenrijk’.

Maaike richt haar pijlen op de Paralympische Spelen in 2022 maar weet ook dat het een pittige klus gaat worden. ‘Helemaal nu de Worldcups wegvallen, is het kwalificatie traject nog erg onzeker. Ook zijn binnen NOC*NSF de regels veranderd, waardoor de kans kleiner is geworden dat ik kan gaan. Daarvoor moet ik echt kanshebber zijn voor het goud’. Ondanks dat wil Maaike er alles aan doen om die kans te pakken. ‘Wonderen bestaan, daar geloof ik heilig in. Dus het wonder dat ik op de Paralympische Spelen zal staan, bestaat ook’.

Fotocredit: ©Luc Percival World Para Snowsports

Naast het skiën ging ze aan de slag om zich om te laten scholen tot sportmasseur. Een goede aanvulling op haar verpleegkundige- en sociaal-pedagogisch achtergrond. ‘Ik had al vrij snel door dat het niet haalbaar zou zijn om terug te keren naar mijn oude baan. Dat was overigens niet mijn eigen keuze, die werd voor mij gemaakt. Met veel tegenzin moest ik ook daar afscheid van nemen en gaan nadenken over een nieuwe toekomst’. 

Inmiddels heeft Maaike een eigen praktijk in Den Bosch, Bennink Sportmassage, en biedt ze daarnaast ook stoelmassages aan. ‘Je hebt je ogen niet nodig om dit beroep uit te voeren. Juist massages zijn perfect om te doen, je moet echt de spieren voelen en kunt geen gebruik maken van je zicht. Daar komen mensen ook voor bij mij’.

Het bedrijven van topsport en het runnen van een eigen praktijk en stichting – de Maaike Bennink foundation – is voor Maaike momenteel de ideale combinatie, doordat ze haar eigen tijd kan indelen. ‘Zonder geld van de stichting is het voor mij lastig topsport te bedrijven, daarnaast heb ik gelukkig ook een hoofdsponsor, Bartimeus fonds, die het voor mij mogelijk maakt om alles te kunnen blijven combineren’.

Toch denkt ze regelmatig na over haar toekomst. ‘Ik sta eigenlijk altijd open voor nieuwe uitdagingen. Zo zou ik meer presentaties willen geven om mensen te inspireren met mijn verhaal. Doe vooral wat je wil doen, het leven is kort en je moet het zelf zo leuk mogelijk maken. Als je je daar bewust van wordt, straal je dat ook uit en komen nieuwe dingen vanzelf op je pad’.

Fotocredit: ©Luc Percival World Para Snowsports