This Girl Can – ook in corona-tijd

Het coronavirus houdt de hele wereld in de ban. Onze regeringen raden de bevolking aan zoveel mogelijk van thuis te werken en direct contact te vermijden. Ook voor onze sportbeoefening heeft de ‘coronaquarantaine’ veel gevolgen. Toertochten, trainingen en georganiseerde bootcamps worden afgelast, evenementen worden geannuleerd en sportinfrastructuur, zwembaden en fitnesscentra moeten verplicht de deuren sluiten. Sporten in openlucht kan wel nog (en wordt zelfs aangeraden) maar dan alleen, niet in groepsverband en op gepaste afstand.

Gisteren kon ik -na de zoveeleste thuiswerkdag (niet evident met drie jonge kinderen thuis én een partner die van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat in het ziekenhuis vertoeft)- eindelijk nog eens mijn loopschoenen aantrekken en (letterlijk) gaan uitwaaien. Ik durf zeker niet klagen, want ik heb het voorrecht in één van de mooiste gemeentes van de Belgische kust (De Haan) te wonen. Mijn looproute bevat dus steevast én duinenbossen én strand, waar voldoende afstand houden vanzelfsprekend is.

De eerste lentezon lokte duidelijk ook heel wat andere individuele sporters naar buiten. Wat me opviel, was dat de lopers en fietsers die mijn pad kruisten bijna allemaal mannen waren. Misschien gaan vrouwen liever zwemmen, of zich in de fitness in het zweet werken. Of misschien sporten vrouwen liever niet in openlucht. Of maken ze zich zorgen over wat anderen van hen zullen denken.

This Girl Can

Onderzoek uit 2015 uitgevoerd door Sport England toonde immers aan dat vrouwen wel actiever wilden zijn in sport, maar dat ze vooral bang waren voor het oordeel van anderen. Daarop werd een grootschalige mediacampagne gelanceerd: This Girl Can. Een eerste tv-spot kwam in januari 2015 op het scherm, samen met advertenties in cinemazalen en op reclamepanelen. Ook werd een grote sociale media campagne (o.a. een twitter campagne met de hashtag #thisgirlcan) opgestart. De campagne bracht zeven alledaagse vrouwen van alle leeftijden en in alle maten en gewichten in beeld, zwetend genietend van verschillende sporten. Sport England reisde het hele land door om in dansgroepen, op voetbalwedstrijden, in boksclubs, … zoveel mogelijk sportende vrouwen te spreken en verhalen te verzamelen. Deze verhalen werden op de website gebundeld om zo het debat over vrouwen en sport uit te lokken. De This Girl Can campagne uit 2015 won niet alleen verschillende prijzen, ze verleidde ook 1,6 miljoen Engelse vrouwen om te starten met sporten, en 2,8 miljoen vrouwen gaven aan actiever te zijn door de campagne.

Eén van de beelden van de This Girl Can campagne van 2015
Bron: https://www.thisgirlcan.co.uk/

Begin 2020 lanceerde Sport England een nieuwe This Girl Can campagne (“Me Again”). Dit keer ligt de focus op taboe-onderwerpen in de vrouwensport: zaken waar vrouwen onderling misschien wel over praten maar zeker nooit publiekelijk. Ook de start van deze campagne was een schot in de roos en ging meteen viraal. De nieuwe advertentie toont vrouwen met menstruatiepijnen, vrouwen in de menopauze, vrouwen die net mama zijn geworden, vrouwen die borstvoeding geven, … Hetgeen ze gemeenschappelijk hebben, is dat ze allen beginnen of blijven sporten.

“No one gets to choose how you exercise other than you. Your body, your call. And whatever that looks like, we think it’s worth celebrating.”

Lisa O’Keefe, Director of Insight bij Sport England, beklemtoont dat de recente campagne vooral zelfvertrouwen wil geven aan vrouwen om hun angsten te overwinnen, zodat ze niet langer wakker liggen van wat anderen van hen denken. “Hoewel er sinds de campagne van 2015 al heel wat is veranderd op vlak van beeldvorming in reclame en op sociale media, is er nog steeds een lange weg te gaan om vrouwen op een realistische manier weer te geven, ook tijdens het sporten”. Het onderschrift bij de campagne luidt dan ook: “No one gets to choose how you exercise other than you. Your body, your call. And whatever that looks like, we think it’s worth celebrating.”

Vrouwen, laat ons samen vieren in openlucht, ook -en zeker- in corona-tijden! Kruis ik jullie binnenkort al wandelend, joggend, of fietsend (op anderhalve meter afstand uiteraard)?