Nicole de Wit

De 34-jarige Nicole de Wit runt haar eigen Personal Training praktijk, is trainer bij AALO én is daarnaast ook topsporter. Hoe ze dat allemaal combineert lees je in het uitgebreide interview:

Vertel, wie is Nicole?
Haha! Dat is een leuke vraag om mee te beginnen 😊 Ik ben Nicole de Wit, 34 jaar en woonachtig in Zoetermeer. Ik ben opgegroeid in een echt ‘sport-gezin’; mijn vader was een fanatiek marathonloper, en mijn moeder heeft op hoog niveau geturnd en aan wedstrijdzwemmen gedaan. Haar specialiteit was de100m vlinderslag.

Sport is je dus met ‘de paplepel’ ingegoten?
Jazeker! Ik ben begonnen met meisjes-voetbal, daarna door naar karate en in mijn studententijd ben ik begonnen met roeien en kwam ik binnen een paar jaar tijd in de Nederlandse equipe. Na een aantal (studenten) EK’s en WK’s besloot ik even te stoppen met topsport en te gaan werken in de Fitness Branche als Personal Trainer en Groeps Fitness instructeur.

Maar het topsport-bloed bleef in me borrelen! Na een kort uitstapje als fyiek talent-scout voor het Nederlands Rugby 7’s team voor de Olympische Spelen van London 2016, besloot ik dat Krachtsport toch meer mijn ding was. Tijdens mijn roei-carrière deed ik al veel aan krachttraining en Olympic Weightlifting, en ik werd aangesproken door een bekende vriend die aan Bodybuilding wedstrijden deed, dat ik een goed ‘frame-work’(juiste lichaamsverhoudingen) had om misschien aan Bodybuilding wedstrijden te gaan doen. En zo is eigenlijk mijntweede ‘topsport-carrière’ begonnen.

Na 2 jaar intensief trainen, veel geleerd te hebben over voeding en het trainen op esthetische shape kreeg ik weer het Oranje jasje aan en heb ik Nederland mogen vertegenwoordigen op de EK en WK 2018!

Na het WK besloot je het rustiger aan te doen, waar kwam dat door?
In overleg met mijn coach ( die tevens ook mijn allerliefste vriendje is) besloot ik dat mijn lichaam even wat meer rust en tijd nodig heeft om te verbeteren en sterker terug te komen. In het begin van 2019 heb ik een operatie ondergaan en wat medische ‘hobbeltjes’ gehad, maar begin augustus jl hebben we besloten om weer te gaan voorbereiden voor een volgende wedstrijd en (hopelijk!) te kwalificeren voor de grote toernooien; het EK en WK 2020. Spannend, maar heb er ook weer heel veel zin in!

Je runt daarnaast je eigen Personal training praktijk en bent AALO-trainer, vertel, hoe combineer je alles?
De combinatie van 2 banen én mijn eigen topsport is soms inderdaad een flinke uitdaging om te combineren. Een baan in de Fitness is niet zoals op kantoor van 9 tot 5, maar kenmerkt zich juist door afwijkende en wisselende werktijden. Zo werk ik bijvoorbeeld ieder weekend wel één of twee dagen voor de AALO Opleidingen. Op die dagen plan ik geen PT klanten in, dat is voor mij te zwaar om te combineren. Ook plan ik op de dagen dat ik opleiding moet geven meestal een rustdag in qua trainen.

En lukt dat altijd?
Soms staat er wel een training op het programma en doe ik dat meestal vóór dat ik les moet geven. Dat betekent inderdaad dat ik soms om 04.45 uur op moet, eerst mijn eigen training doe, daarna mijn eten voor de dag voorbereid, mijn laptop en beamer pak en dan pas op weg ga naar de locatie waar ik les moet geven. Ik geef opleidingen verspreid over heel Nederland, dus ik moet vaak reizen richting Utrecht, Rotterdam, Amsterdam, maar bijvoorbeeld ook wel eens naar Apeldoorn of Amersfoort. Dat zijn dan best lange dagen :).

Dus vroeg opstaan is voor jou geen probleem :)?
Door de weeks geef ik Personal Training in de regio Den Haag/ Rijswijk, dat is voor mij een stuk korter qua reis-afstand. Maar ook dan is het vaak vroeg opstaan: ik ben gelukkig echt een ochtendmens/-trainer, en de eerste klanten beginnen bij mij vaak om 07.00! Dus dat betekent ook weer: 05.00 opstaan, eerst zelf trainen, eten douchen en dan GO! 

Je geeft al aan dat je sporten vanuit huis hebt meegekregen, wanneer werd sporten voor jou zelf zo belangrijk?
Als klein meisje van 3 jaar werd ik al gegrepen door het fenomeen sport en topsport. Ik keek met mijn vader iedere avond naar Studio Sport, en we waren samen niet van de buis weg te slaan als er op TV grote toernooien werden uitgezonden zoals: de Olympische Spelen, WK Voetbal, WK Schaatsen, EK Atletiek etc. Mijn vader WIST ALLES! Welke atleten er zouden gaan winnen, welke teams in welke pool zaten, hoe laat welke wedstrijd gespeeld zou worden. Vroeger werd ik zelfs door mijn vader overhoord in de geschiedenis van de Olympische Spelen en moest ik leren in welk jaar welke Olympische Spelen (zomer- of winterspelen) er in welk land gehouden werden en wat van die Spelen de belangrijkste hoogtepunten waren.

Daardoor wist ik al jong heel zeker dat ik zelf een sport (of eigenlijk: meerdere sporten) wilde gaan beoefenen op het allerhoogste niveau en mijn land wilde vertegenwoordigen op grote toernooien zoals een EK, WK of Olympische Spelen.

Zou je nog zonder kunnen?
Nee, absoluut niet! Wat veel mensen niet weten, is dat ik naast al dat sporten ook HBO Human Resource Management ben afgestudeerd (cum laude ook nog ;)), maar ik wist in het laatste jaar van mijn studie al zeker dat een kantoorbaan als HR adviseur niets voor mij zou gaan zijn.

Ik heb het geprobeerd hoor. Ik heb 11 maanden op de HR-afdeling gewerkt van een internationaal accountantskantoor. Voor werk trainen, na werk trainen… maar ik was er diep ongelukkig, en het deed mijn sport-prestaties en mentale gezondheid ook geen goed. Na 11 maanden ben ik abrupt gestopt, en ben ik per direct weer aan de slag gegaan als Personal Trainer.

Als je moet kiezen, wat doe je dan het allerliefst?
Oei, lastige vraag! De combinatie van alles maakt dat ik op dit moment echt in mijn handjes mag knijpen en kan zeggen dat ik dol ben op mijn werk en diversiteit aan werkzaamheden. Zowel mijn werk als Personal Trainer als AALO Master Trainer maken dat ik Fitness ‘adem’ en Fitness ben, en ik vind logischerwijs dat je daarbij dan ook zelf regelmatig traint en aan Fitness doet. De sport Bodybuilding is in tegenstelling tot roeien een vrij individualistische sport, wat maakt dat ik vrij makkelijk mijn eigen training en trainingstijden kan bepalen en indelen. Mijn topsport ondersteunt eigenlijk alleen maar op een positieve manier mijn werk en werkzaamheden!

Waarmee onderscheid je je als trainer?
Zowel als AALO Master Trainer én Personal Trainer onderscheid ik me heel duidelijk en helder: je komt hier om iets te leren voor een opleiding (AALO), óf je komt bij mij in de 1-op1-begeleiding (PT) omdat je je sterker, fitter en beter wilt voelen. Ik ben een fysieke trainer, wat betekent: in jouw uur die je bij mij komt trainen, is het hard werken geblazen. Waarom? Resultaten komen niet vanzelf. Het is hard werken, consistentie en discipline. Bijna al mijn klanten trainen dan ook meerdere keren per week, omdat ze weten dat daarmee dubbel zo snel zichtbare resultaten worden geboekt.

Ik heb een diversiteit aan klanten: van top CEO’s uit het internationale zakenleven, expats,  tot aan vrouwen die waren afgeschreven door medische specialisten omdat ze onverklaarbare pijn in hun onderrug hadden. Maar ze hebben allen één gemeenschappelijk doel: ze willen ervoor gaan! En dan ben ik je juiste trainer. Ik heb geen klanten die maar half gemotiveerd zijn, of de kantjes ervan af lopen. Deze mensen weten maar al te goed dat ik dan niet de juiste trainer voor ze ben op dat moment.

Geldt dat ook voor de opleidingen die je bij AALO geeft?
Daar onderscheid ik me denk ik door in mijn lessen veel voorbeelden te geven uit de praktijk en veel te refereren naar voorbeelden uit de Bodybuilding-discipline. Tevens ben ik als docent en examinator ALTIJD positief ingesteld: iedereen die bij mij in de klas komt of een examen moet afleggen, krijgt bij mij op voorhand al een voldoende, zegge een 6. Het is dan aan de student zelf om van die 6 een nog hoger cijfer te maken en mij weg te blazen met een weergaloos examen, of….. je vergeet een aantal onderdelen, door de zenuwen komen je skills als aspirant-trainer niet helemaal uit de verf, en dan haal je het net niet. Ik ben er als docent zijnde niet om je af te branden, maar juist om je te triggeren nog beter te worden.

Je zet je in ook in om meer vrouwen aan krachttraining te laten doen, waarom vind je dat belangrijk?
Ik wil graag doorgeven en delen met andere vrouwen wat krachttrainen in al die jaren van sporten voor mij gedaan heeft; meer zelfvertrouwen, verbeterde houding en postuur, een sterker skelet en verbeterde botstructuur een verhoogd basis metabolisme ( ik kan nu veel meer eten zonder iets aan te komen, hoe heerlijk is dat??!!) en niet geheel onbelangrijk: ik zie er een stuk vrouwelijker en mooier uit!

Veel vrouwen denken nog steeds dat krachttraining ze zal doen veranderen in een Arnold Schwarzenegger met een paardenstaartje, maar ik wil dat graag door het posten van foto’s en filmpjes van mijn trainingen ontkrachtten. En krachttraining draagt bij aan het verhogen van je prestatievermogen in iedere vorm van sport. Niet alleen aan de buitenkant, maar ook aan de binnenkant zul je al snel nadat je begint met krachttrainen de fysieke verschillen kunnen gaan merken.

Wat is je mooiste sportervaring?
Ik denk toch wel dat dat het Nederlands Kampioenschap Bodybuilding 2017 was. Op 1 punt na werd ik Runner up en 2e op het NK uit het niets! Zo verrast, zo verbaast en zo blij!

Doordat Bodybuilding een vrij individuele sport is, en vrouwen onderling soms vol afgunst kunnen zitten, kan de sfeer op grote wedstrijden soms om te snijden zijn. Maar op dat NK was de sfeer top! Alle meiden die in mijn klasse in de line up stonden waren allemaal down to earth, geen sterallures, en bovendien hadden we met elkaar allemaal een gevoel ‘included’ te zijn; het was een eer om naast zulke prachtige dames op het podium te mogen staan en dat gevoel was naar eenieder wederzijds. Dat is iets wat je tegenwoordig helaas nog maar weinig meemaakt.

Ook een harde wereld dus, heb je ook wel eens een tegenslag ervaren en hoe ben je hiermee omgegaan?
Genoeg tegenslagen gehad op sportief gebied. Mijn vader zei altijd: “Nic, jij bent eigenlijk een pechvogeltje, maar je blijft staan door je doorzettingsvermogen, en dat maakt je de uiteindelijke winnaar.’ Een slechte shape, een kapotte bikini, een coach die me op het laatste moment in de steek liet en mij moederziel alleen in het buitenland achterliet bij een belangrijk toernooi; ik heb het allemaal gehad.

Het is makkelijk om de schuld af te schuiven op een ander en met de vinger te wijzen: ‘ja maar jij….’.  Je schiet er zo weinig mee op, en het brengt een vervelende negatieve vibe met zich mee. Ik probeer me liever te focussen op wat IK kan veranderen, zodat ik er beter uit kom, en sterker terugkom. Ik trek me dan vaak even terug in mezelf, zet een aantal zaken op een rijtje en schrijf 1, maximaal 2 punten op waar ik morgen mee ga beginnen om anders te doen. Dat geeft me meer energie om door te gaan en niet op te geven.

Heb je dan ook nog te maken met vooroordelen of is die tijd wel geweest?
Vooroordelen zullen er altijd blijven. Ik krijg vaak en regelmatig natuurlijk de vraag hoe ik het allemaal weet te combineren, hoe ik zoveel kan eten en nog steeds een goed figuur blijf houden. “o, jij gebruikt zeker ook veel anabolen en steroïden’, of: ‘wat jij op een dag allemaal eet en beweegt is bijna bovenmenselijk, dat kan niet!’

Als ik voor een collega Master Trainer voor de AALO een dag moet invallen, men hoort dat ik aan Fitness- en Bodybuilding wedstrijden doe, en ik kom aan op de locatie, dan krijg ik altijd STANDAARD de opmerking: ‘goh! Jij bent eigenlijk maar een heel klein tenger poppetje, ik had eigenlijk zo’n grote klerenkast verwacht!’ 😀

Veel mensen hebben denk ik ook geen idee wat er allemaal bij komt kijken als bodybuilder?
Klopt, ze weten niet dat je als je een top shape neer wilt zetten, je je lichaam daarbij zo veel en hard moet trainen en conditioneren met de juiste voeding en de juiste hoeveelheid vocht, dat je op een gegeven moment ook echt in een soort tunnel kan komen waarbij je totaal afgezonderd kan worden van de buitenwereld. 16 weken lang leven op een dieet van witvis, komkommer en minimale hoeveelheden rijst, 2 x per dag trainen en óók nog eens zorgen dat je make up, haar en tanning spot-on zijn, dat vraagt mentaal een hele hoop van je!

Dat is de prijs en de tol die je MOET betalen wil je gaan voor een podiumplaats of een befaamde gouden medaille. Hetzelfde geldt voor roeien, en ik denk eigenlijk wel iedere topsport. Daarom zeg ik ook altijd: topsport is echt heel erg gaaf, maar besef ook wat je er allemaal voor moet laten. Niet iedereen kan of wil dat. De kunst is denk ik om die tol te durven betalen, maar ook weten wanneer het even genoeg is, en het dan met een gerust hart even los te kunnen laten. Een topprestatie komt namelijk niet door het hele jaar full focused te zijn, maar door juist de afwisseling van genieten van het mooie van het leven en het genieten van je volle focus.

Tot slot, welke uitdaging zou je in de toekomst nog graag aan gaan?
Op 1 december 2019 op de Juliette Bergmann Grand Prix staan in Hilversum. Ik ben dan precies 1 jaar niet meer op het podium geweest, en maak dan een ‘come back’. Ik wil graag nog mijn Bodybuilding Pro Card halen en mij kwalificeren voor Internationale Pro Level wedstrijden.