Esra Tromp

Een val tijdens de Omloop van het Nieuwsblad en de ziekte van Pfeiffer zorgden bij wielrenster Esra Tromp voor het vroegtijdig beëindigen van haar topsportcarrière. Ruim 2,5 jaar later is Esra werkzaam als teammanager van Parkhotel Valkenburg Cycling Team.

In 2017 moest je onverwachts eerder een punt zetten achter je topsportcarrière, hoe kijk je terug op die periode?
Door een val tijdens de eerste wedstrijd van 2017 liep ik onder meer een flinke hersenschudding op. Tegelijkertijd werd bij mij de ziekte van Pfeiffer geconstateerd. Dat zorgde ervoor dat ik niet meer kon doorgaan met fietsen op het niveau dat ik gewend was. Ik moest dus stoppen en nadenken over de vraag; wat ga ik nu doen? 

Dacht je daar eerder al wel eens over na?
Ik was er niet echt mee bezig, ik heb wel Bedrijfskunde gestudeerd maar dat was een vrij algemene opleiding. Zowel organisatorisch als economisch kun je daarmee verschillende kanten op, alleen wist ik zelf nog niet meteen welke kant ik op zou willen. Wat past bij mij? Wil ik nog in de sport werken? Dat soort vragen hielden mij bezig. 

Toen ik stopte, ben ik na gaan denken om zelf iets op te zetten voor het begeleiden van topsporters na hun sportieve carrière. Na wat speurwerk kwam ik in contact met Sylvia Karres. Vanuit de gesprekken die ik met haar heb gehad, heb ik toen besloten het Krachtprogramma van de Sportmaatschappij te gaan volgen. 

Wat viel je het meest tegen toen je stopte?
Vooral de structuur miste ik heel erg. Als sporter heb je juist veel structuur door alle train-, eet- en wedstrijdschema’s. Ineens was die structuur volledig weg. Doordat ik ook nog veel last had van Pfeiffer en een hersenschudding kon ik ook niet meteen alles oppakken. 

Was het krijgen van structuur ook een van de onderdelen waarmee je aan de slag ging bij het Krachtprogramma?
Jazeker, we gingen echt aan de slag met wat wil ik, wat past bij me en hoe krijg ik weer structuur in mijn leven. Zo ben ik bijvoorbeeld vacatures gaan zoeken bij Defensie; de combinatie van fysiek en het economische vanuit mijn opleiding leek me wel wat. Ik solliciteerde op de vacature Officier economische zaken bij de luchtmacht en werd aangenomen. 

Tegelijkertijd kreeg ik de vraag of ik interesse had in het managen van mijn eigen damesteam. Iets compleet anders natuurlijk, maar wel helemaal in mijn straatje. Ik ging in gesprek met de hoofdsponsor over hoe zij dat voor zich zagen. Het kwam erop neer dat we het zelf helemaal in mochten gaan vullen; ‘dit is het budget, doe er mee wat je wil’. Zo’n kans krijg je natuurlijk niet zo vaak. 

Vond je het toch moeilijk om die keuze te maken?
Haha ja, ik heb gewacht tot de allerlaatste dag dat ik het bij de luchtmacht moest laten weten. Maar achteraf ben ik er nog iedere dag heel blij mee.

Heb je daar ook hulp bij gekregen vanuit de Sportmaatschappij?
We hebben het er natuurlijk over gehad, maar uiteindelijk is het echt mijn eigen keuze geweest. Ik heb echt mijn hart gevolgd. 

En dan ben je ineens teammanager, hoe kijk je terug op die eerste periode?
Het was een spannende keuze natuurlijk en het eerste half jaar bij het team was alles compleet nieuw. Het heeft me ook echt wel slapeloze nachten bezorgd. Er was veel chaos en weinig structuur, waar ik eigenlijk juist naar op zoek was. 

Nu kijk ik er vooral ook met veel plezier op terug. Ondanks dat het soms pittig was. Zo’n periode, met veel nieuwe prikkels, hoort er ook gewoon bij. Nu kan ik daar rekening mee houden. Dat is ook wel iets wat ik tijdens het Krachtprogramma heb geleerd; het verdelen van je energie. Als het heel druk is, is het snel lastig om structuur te behouden. Tijdens sessies van Martijn van Westerop zijn we daar veel mee bezig geweest.

Merk je dat dat inmiddels beter gaat? 
Jazeker, ik pas nog regelmatig dingen toe die ik toen heb geleerd. Het gaat vooral ook om balans. Ik weet nu beter wanneer er een drukke periode aankomt. Deze weken is het heel druk. Daar kan ik me dan op instellen en zorgen dat ik vooraf of daarna voldoende tijd inplan om vrij te pakken of een keer extra uit te slapen :).

Wat waren voor jou nog meer onderdelen van het Krachtprogramma waar je veel aan hebt gehad?
Naast de sessie van Martijn waren vooral ook de persoonlijke contactmomenten met Sylvia heel fijn en het contact met mede-sporters. Ik dacht soms dat ik de enige was, maar merkte al snel dat we allemaal ons eigen verhaal hebben en vooral ook veel steun aan elkaar hebben. Het is fijn om bij elkaar je ei kwijt te kunnen en feedback te krijgen. En nu nog steeds. Ook al is het Krachtprogramma afgelopen, we hebben nog veel contact via de groepsapp en er staat alweer een nieuwe eetafspraak gepland.

Altijd een beetje een cliché-vraag, maar waar zie je jezelf over vijf jaar? 
Ik hoop vooral nog steeds met heel veel plezier mijn werk te kunnen doen. Ik leer nog iedere dag en zie mezelf dit nog zeker een tijd doen, we hebben nog zoveel plannen met het team. Zo willen we ons platform Pushing Dreams verder uitbreiden, daar heb ik veel zin in.

Verder kijk ik ook niet te ver vooruit. Dat is misschien ook wel de topsporter nog in mij; een flexibele mindset. Hoe ga ik straks om met tegenslagen? Niet alles zal lukken maar ik kan incasseren en leg me niet bij verlies neer. Zo kan ik tien gesprekken hebben gehad die allemaal op niks zijn uitgelopen. Ik laat het daar dan niet bij, maar bekijk wat ik moet verbeteren om mijn doel toch te bereiken.

Positief denken dus?
Jazeker! Ik probeer er altijd juist motivatie uit te halen en vooral niet negatief te denken. Even boos zijn of balen mag natuurlijk, maar ik geloof veel meer in positiviteit; daar bereik je meer mee. Kijk bijvoorbeeld naar een tijdrit; op een gegeven moment doet alles pijn. Maar denk dan bij jezelf, iedereen heeft pijn. Hoe kun jij die pijn omzetten om juist harder te gaan?

Tot slot, waarom zou jij (ex)sporters adviseren om het Krachtprogramma te volgen?
Ik denk sowieso dat het goed is om tijdens je carrière na te denken over je toekomst. Niet denken dat je het allemaal alleen kan. Ook al is het soms confronterend, het is best fijn als er een spiegel wordt voorgehouden en je ondersteuning krijgt bij bepaalde vragen. Het heeft mij geholpen om erachter te komen wat ik belangrijk vind, waar mijn interesses liggen. Daarnaast ontmoet je veel verschillende mensen die je misschien wel kunnen helpen in de toekomst. Ook leer je je netwerk te ontwikkelen en gebruiken. Ik kijk er dan ook met veel plezier op terug en ben blij dat ik heb deelgenomen.


In de ‘Krachtvrouwen’ gaan we in gesprek met (ex)topsporters die het krachtprogramma van de Sportmaatschappij hebben gevolgd. Hoe was voor hen de periode na de topsport? Wat hebben ze meegekregen tijdens het programma en hoe gaat het nu met ze?