Manyima Stevelmans


Even voorstellen

De 18-jarige Manyima Stevelmans is geboren in Gambia en opgegroeid in Brunssum. Ze studeert en voetbalt sinds deze maand in de Verenigde Staten op Navarro College (Texas). Juli j.l. heeft ze haar havodiploma behaald en was ze klaar voor deze stap.

Vanaf dat ik op mijn zesde in Nederland kwam, ben ik gek van sport. Ik begon met atletiek en deed dat zeer fanatiek. Toen mijn broertje ging voetballen leek dat mij ook erg leuk en zo begon op mijn 12e mijn voetbalcarrière bij Bsv Limburgia in Brunssum. Ik begon bij O13-1 en het was vooral gezellig. We werden steeds beter en ik merkte al snel dat ik wel tot de beteren behoorde. Na 2 seizoenen ben ik naar VFR Tüddern (Duitsland) gegaan omdat daar het niveau hoger zou liggen voor meisjes. Na 1 seizoen ben ik teruggegaan naar BSV Limburgia en kwam terecht bij de jongens O15-2 gaan. Vandaaruit ging mijn ontwikkeling heel snel want het seizoen erop speelde ik in de O17-1 om zelfs mijn laatste seizoen (afgelopen seizoen) af te sluiten in de O19-1. De tijd bij de jongens heeft me veel gebracht en ik hoop dat die ervaringen me nu in mijn volgende stap helpen. Naast sport maak ik graag tijd voor mijn vriendinnen en mijn goede vriend Netflix :). De meeste vrije tijd gaat echter naar mijn familie, zij beteken alles voor mij.

Maak verder kennis met Manyima:

Wat betekent sport voor jou?
Sport is mijn leven. Zoals ik al zei ben ik vanaf de dag dat ik in Nederland ben gaan sporten. Een klein avontuurtje in het turnen was mijn begin. Waarna een succesvolle periode in atletiek volgde waarin ik heel veel plezier had en gepaard ging met goede prestaties. Het mooiste complement was wel dat meisjes uit Utrecht en Amsterdam naar de Parelloop kwamen om met mij te strijden om de 1000 meter titel in mijn eigen dorp. Uiteindelijk heb ik toch voor voetbal gekozen, Ik train inmiddels elke dag en nu in Texas zelfs meer dan 1 keer per dag. Deze manier van sport bedrijven bevalt me uitstekend. Ik hou van presteren en om de lat steeds hoger te leggen. Ons hele gezin leeft in het ritme van de sport van mijn zusje, broertje en mij. Eerst met atletiek en later met voetbal. Ik zou niet weten wat ik moet doen in het dagelijks leven zonder sport!

Welke opleiding(en) heb je gedaan?
Dit jaar heb ik, met een jaar vertraging, mijn havodiploma gehaald. Vanaf eind augustus start ik met een 2-jarige Junior College opleiding in Corsicana (VS).

Sluit dit aan bij je huidige baan?
Aangezien ik dus nog studeer, heb ik geen baan. Deze opleiding en mijn sport sluiten op elkaar aan. In Amerika heerst een heel andere mentaliteit. Hier vinden ze sport veel belangrijker en we hebben afgelopen zomer gezien wat dat brengt op het WK voor vrouwen. De beleving is veel groter dan bij de meeste landen en dat kan alleen als je ook alles in het werk stelt om sporters alles uit zichzelf te laten halen. Dus de studie wordt aangepast aan mijn sport. Dit gaat heel goed samen.

Hoe ziet een gemiddelde dag er voor jou uit?
Op dit moment ziet de gemiddelde dag er voor mij heel sportief uit. ‘s Ochtends begint de eerste training om half 7 waarna we met zijn allen ontbijten. Vervolgens trainen we om 11 uur, met aansluitend een lunch. ‘s Middags trainen we nog een keer om half 4. Rond 17.00 is het avondeten en dan meestal later in de avond nog een team buildings-activiteit. Zodra school begint (eind augustus) valt de training van 11 uur weg. En zijn we vanaf half 9 tot 16 uur op school eventueel aangepast als we wedstrijden hebben of er andere voetbal gerelateerde activiteiten zijn.

Wat maakt jouw studie/baan zo leuk?
Ik werk dus nog niet en hoe leuk mijn studie gaat zijn weet ik nog niet J. Ik wil absoluut in de sport blijven. Liefst als voetballer en daarna op een andere manier bij sport betrokken blijven. Ik heb de komende jaren de tijd om naast het voetballen uit te zoeken wat ik daarnaast voor werk wil doen. Van huis uit heb ik mee gekregen om iets te gaan doen wat ik leuk vind. Nou, dat is voor mij simpel want dan wordt het iets in de sport. Ik wil elke dag met een lach naar mijn werk kunnen gaan, dat kan alleen als je het met liefde doet.

Wat is de mindere kant van je huidige studie/baan?
Als er aan mijn sport al een mindere kant zit, zijn het blessures. Het toekijken en niks kunnen doen tijdens een blessure, zijn om gek van te worden. Gelukkig ben ik niet vaak geblesseerd tot nu toe. Ik ben dan altijd snel geneigd, door mijn gedrevenheid, om te snel te beginnen.

Qua studie is er straks minder tijd is om te trainen, zodat ik mij als sporter nog beter kan ontwikkelen. Ik ga echter proberen om in mijn studie vooral vakken en workshops te volgen die mij in de sport verder kunnen helpen, voeding, fysieke gesteldheid van een sporter en andere sport gerelateerde vakken. Zodat ik die tijd toch nuttig kan besteden.

Stel je krijgt 1 miljoen, wat zou je binnen de sport in Nederland dan veranderen?
Ik zou het willen gebruiken voor de voetbalsters in eigen regio, Limburg. Aangezien hier voor de meisjes weinig tot geen opties zijn, zou ik dat geld willen steken in faciliteiten die meisjes de kans geven om zich als voetbalster goed te kunnen ontwikkelen (minstens zo goed als meisjes in het noorden). Goede trainers, goed materiaal, een fatsoenlijk veld en een goede scouting opzetten. Ervoor zorgen dat ieder kind kan sporten op/met toegankelijke/betaalbare sportfaciliteiten. In Limburg zijn veel sportvelden overdag gesloten, waardoor kinderen nergens terecht kunnen. Topsporthallen zijn vaak te duur zodat ook deze te weinig gebruikt worden.

Over 5 jaar
Ben ik onderdeel van de OranjeLeeuwinnen. Speel ik bij een club op hoog niveau en is voetbal naast passie, ook werk, en heb ik mijn opleiding kinesiologie afgerond in Amerika.

Ik leg de lat graag hoog!

Tot slot

Mijn favoriete sport
Natuurlijk voetbal. Ik ben er dagelijks mee bezig dus dan moet je het wel helemaal geweldig vinden! Maar atletiek blijft ook een speciaal plekje in mijn hart houden.

Ik ben fan van
Mijn familie, zij (vooral mijn ouders) maken het mogelijk dat ik mijn droom kan volgen. Zij zijn mijn steun en toeverlaat. Mijn ouders offeren al hun tijd en energie op om mij en mijn broertje alle steun te geven zodat we ons blijven verbeteren. We zijn een hechte familie en doen heel veel samen. Dat ga ik zeker missen nu ik in de VS ben.

Mijn favoriete sportmoment aller tijden
Dat was met mijn familie. Mijn vader had een aantal maanden eerder kaartjes geregeld voor een wedstrijd van Paris Saint-Germain (PSG). We wilden allemaal Zlatan een keer zien spelen. De avond van de wedstrijd (tegen Marseille) gingen we al vroeg richting het stadion. Met nog 10 kilometer en 2 uur te gaan kwamen we in de file. Dit duurde zolang dat we, als we überhaupt een parkeerplaats konden vinden, alleen de 2e helft nog konden zien. Mijn vader had daar echter geen zin in en beloofde ons dat we nog een keer terugkwamen. Hij regelde tegen het einde van het seizoen nieuwe kaarten en laat dat nou net de kampioenswedstrijd van PSG zijn. Zlatan speelde, net als Cavani, Maxwell en Matuidi en alle andere sterren. Het was super! Het is mijn favoriete sportmoment, omdat ik de eerste keer zo teleurgesteld was dat alles misliep, het een nog mooier moment was.

Mooiste sportevenement waar ik ooit ben geweest
Dat heeft eigenlijk niks met voetbal te maken :). Het was in de tijd dat ik nog aan atletiek deed; het NK-atletiek voor volwassenen in Apeldoorn. De tribune zat behoorlijk vol. Tussendoor liepen wij (de pupillen) het NK 600 meter. Ik liep daar heel goed en behaalde min of meer tot mijn eigen verrassing het zilver. Het leek wel een sprint van 600 meter. De sfeer, alle sporters, de toeschouwers, de spanning die je voelt en het feit dat je alles alleen moet doen. Dat alles maakt het NK, voor mij, een evenement om nooit te vergeten.

Dit staat nog op mijn sportieve wensenlijstje
In de komende 2 jaar in de VS met mijn Navarro Collegeteam zowel regionaal als nationaal competitie spelen en winnen. Ik denk dat dat er zeker in zit met ons team.

Om de jaren daarna, zoals ik al eerder schreef, bij terugkeer uit de VS voor een mooie club te gaan spelen ergens in Europa op hoog niveau. En uiteindelijk een Oranjeleeuwin worden.

Aan wie draag je het stokje over?
Kawtar, ik heb een paar jaar techniektraining met haar gehad in Kerkrade. Ze is een groot talent. Ze heeft een goede techniek en wil altijd het beste uit zichzelf halen. Ze voetbalt nu in Duitsland bij Alemannia Aachen MO17. Ik zou zeggen; onthou die naam goed!