Diede de Groot

Foto credit: Paul Harding/Getty Images for LTA

Nummer 1 rolstoeltennisster van de wereld, Diede de Groot, schreef begin juni Roland Garros op haar naam, waardoor ze nu alle vier de Grand Slam-toernooien gewonnen heeft. Om even bij te komen en zich voor te bereiden op de US Open in september heeft ze een weekje rust en maakt ze tijd om bij kletsen:

Je hebt een aantal zeer succesvolle maanden achter de rug, hoe gaat het met je?
Goed! Ik voel me goed en ik kan niet anders dan tevreden terugkijken op de afgelopen periode. Het jaar begon natuurlijk meteen goed met winst op de Australian Open. Ik was heel tevreden met mijn spel dus had ook veel vertrouwen in de rest van het seizoen. Maar sinds maart speel ik met een nieuwe rolstoel. Dat was wel echt even wennen en maakte me ook onzeker.

Wat is er veranderd aan de stoel waar je voorheen mee speelde?
Mijn nieuwe stoel is helemaal op maat gemaakt. Ik heb letterlijk in een mal van gips gezeten om het zitje precies op mijn lichaam af te stemmen. Het was echt heel erg wennen, ik maakte door de stoel ineens andere bewegingen. Waar ik voorheen naar links ging, leek het nu alsof ik ineens de andere kant op ging. Dat kost energie. Tegelijkertijd is het ook een leuk proces en merk ik dat ik steeds meer vooruit ga.

Dat kun je wel zeggen, want ondanks je nieuwe stoel won je Roland Garos! Was dat ook je doel voor dit jaar?
Ja, dat was wel echt heel gaaf. Het was niet per se een doel dit jaar om Roland Garos te winnen, maar natuurlijk wel ooit. Maar doordat ik pas net in mijn nieuwe stoel speelde wist ik ook dat het moeilijk zou worden. De stoel was nog niet helemaal perfect. Maar ik voelde me goed en speelde een goed toernooi. Dat ik Roland Garos won en daardoor nu alle Grand-Slam toernooien heb gewonnen, is natuurlijk extra mooi.

Veel leuke reacties gehad op de winst in Parijs?
Ja heel veel! Iedereen leek er ook meer mee bezig te zijn dan ik zelf. Maar het is heel leuk dat iedereen het mij zo gunt en zo met me meeleeft.

We mogen dus wel stellen dat je nieuwe stoel een goede keuze is geweest?
Jazeker, ik ben er heel blij mee. Tussendoor hebben we nog een aantal aanpassingen gedaan. Maar vorige week hebben we een aantal testen gedaan en ik ben inmiddels sneller dan in mijn oude stoel.

Zitten er eigenlijk nog restricties aan een stoel of is alles geoorloofd?
Iedere stoel bestaat uit twee wielen, een frame en een zitje. Maar je mag zo creatief zijn als je zelf wil. Het enige is dat je zitvlak in contact moet zijn met het zitje, je mag niet loskomen.

Na Roland Garos stond Wimbledon op het programma, hoe kijk je daar op terug?
Ik baal natuurlijk wel dat ik daar de finale niet heb gewonnen. Wimbledon is toch wel het toernooi waar ik het meest naar uitkeek. Alle gebruiken die erbij horen, de sfeer en entourage. Het is heel speciaal om daar te spelen. Het is natuurlijk jammer van de single finale, maar ik ben heel blij dat we wel goud in de dubbel hebben gewonnen.

Heb je nog voorkeur voor gras of gravel?
Niet echt, gras is fysiek gezien wel een grotere uitdaging. Een bal stuitert heel anders dan op gravel. Helemaal als je het vergelijkt met de banen op Roland Garos. Die zijn zo goed, dat lijkt bijna wel alsof je op hardcourt speelt.

Diede tijdens de British Open 
Foto credit: Paul Harding/Getty Images for LTA

Heb je bepaalde rituelen voordat je de baan op gaat die geluk brengen?
Nee, eigenlijk niet. Ik hoor het natuurlijk wel om me heen dat sporters dat hebben, maar ik denk dat ik er alleen maar zenuwachtiger van word. Want stel, je vergeet net je geluksondergoed, dan zou ik daar alleen maar nerveus van worden haha. Dus nee, voor mij geen rituelen.

Je bent nu lekker een weekje vrij, daarna alle focus op de US Open?
Ja, de US Open is begin september. Ik kijk er naar uit en wil natuurlijk ook daar weer voor de winst gaan. Een weekje rust is nu wel lekker. We wonen tegenwoordig op een boerderij en dan geniet ik wel extra van de ruimte en natuur en de rust natuurlijk.

En na Amerika? Alle focus op Tokyo?
Eigenlijk nog niet. Voor Tokyo zijn er nog 4 Grand Slams die ik alle 4 wil winnen. Daar ligt nu de focus op. Natuurlijk zit Tokyo wel in mijn achterhoofd en komt het steeds dichterbij. Uiteindelijk is dat het hoogst haalbare.

Als je dan aan Tokyo denkt; een gouden medaille in het enkel- of dubbelspel?
Als ik moet kiezen, dan in het enkelspel. Maar ook omdat ik in Rio samen met Marjolein Buis al een medaille heb gewonnen. Maar allebei is natuurlijk ook goed :).

Nederland is goed vertegenwoordigt binnen het rolstoeltennis, hoe komt dat denk je?
Die vraag krijg ik vaker. Ik denk dat het komt doordat we in Nederland al vroeg topspeelsters hadden. Dat begon natuurlijk met Monique Kalkman en daarna met o.a. Esther Vergeer en Jiske Griffioen. Daardoor kan de nieuwe lichting ook steeds met de allerbeste trainen. Daarbij is Nederland een klein land, binnen een uur kun je al met iemand trainen.

Naast elkaars concurrenten spelen jullie ook samen, hoe gaat dat?
Dat is wel heel bijzonder en leuk. We wonnen afgelopen jaar the World Team Cup, dan is het extra leuk natuurlijk. Normaal is tennis een individuele sport. Tijdens zo’n toernooi zijn we echt één team.

Je zet je ook in als ambassadeur van de Esther Vergeer Foundation, wat houdt dat in?
We proberen om zoveel mogelijk kinderen op een reguliere manier aan het sporten te krijgen. Dat het voor kinderen met een lichamelijke beperking mogelijk wordt om bij iedere sportvereniging te kunnen sporten. Het is heel divers, dat vind ik leuk. We geven clinics bij sportclubs en revalidatiecentra, maar houden ook regelmatig praatjes. Erg leuk en mooi om te mogen doen.

Is Esther ook je grote voorbeeld?
Ik heb heel veel bewondering voor Esther en heb veel van haar geleerd. Vooral in het begin van Esther natuurlijk; ze was bijna tien jaar lang de beste van de wereld. Ik heb er nooit zo over nagedacht maar nu ik zelf op die positie sta, maakt het dat allemaal wel extra speciaal.

Ben je ook al bezig met je maatschappelijke carrière na de sport?
Nog niet echt. Zolang ik het leuk vind en de mogelijkheden er zijn, wil ik dit blijven doen. Misschien dat ik na de Spelen volgend jaar ga nadenken om er iets bij te doen. Bijvoorbeeld een studie, zodat ik ook met mijn hoofd met iets anders bezig kan zijn. Maar voor nu staat tennis bovenaan.

Stel, je mag 1 dag doorbrengen met een sporter buiten het tennis, wie zou je dan kiezen en waarom?
Dan ga ik denk ik voor Epke Zonderland. Ik heb veel bewondering voor hem als sporter. Hoe hij zo kort na de geboorte van zijn zoon zo gefocust weer naar het WK ging en de titel won. En natuurlijk naast zijn topsport carrière ook nog studeerde voor arts. En voorbeeld voor velen denk ik.