Saskia Neville

Freerunner en stuntvrouw

Je hebt ze vast wel een keer voorbij zien springen; Freerunners. De sport is enorm populair en groeit flink. Éen van de beste Freerunners van Nederland is de 27-jarige Saskia Neville. Op haar 20e kwam ze in contact met de sport toen ze op de boulevard in Scheveningen tijdens het klimmen en klauteren werd aangesproken; ‘of ze daar niet iets mee wilde doen’. Zo kwam ze bij een Freerun groep in Den Haag terecht. Ze was meteen verkocht, maar door een studie in Engeland duurt het nog een aantal jaar voordat ze echt als professioneel Freerunner aan de slag gaat. Inmiddels draait ze mee aan de top en komt ze net terug van de Worldcups in China en Japan. 

Worldcup
Tijdens een Worldcup zijn er twee verschillende wedstrijden; Speed en Style. Waar het bij Speed wedstrijden belangrijk is om een hindernisbaan zo snel mogelijk af te leggen, gaat het er bij Style wedstrijden om een moeilijke en originele run zo beheerst mogelijk neer te zetten.

Echt voorkeur heeft Saskia niet. ‘Om te trainen vind ik Style het leukst, daarbij kun je alles gebruiken. Op een wedstrijd maakt het mij minder uit; ze bieden beiden een unieke uitdaging. Dat is soms lastig want je staat behoorlijk onder druk, maar dat maakt het tegelijkertijd ook mooi’. Op de Worldcup in China behaalde ze bij de Speed wedstrijd een 2e plek. Zowel in China als tijdens de Worldcup later in Japan behaalde ze bij het onderdeel Style een bronzen medaille.

‘Op zo’n dag is het voor alle meiden die Freerunnen mogelijk om met elkaar te trainen.

Girls Jam
Freerunnen is booming! Steeds meer jongens en vooral ook meiden gaan Freerunnen. ‘Dat vind ik echt heel tof om te merken. Toen ik begon waren we echt met een klein groepje, laat staan veel meiden. Inmiddels groeit de sport in bekendheid en trainingsmogelijkheden dus zien we steeds vaker dat jonge kids kiezen voor Freerunnen.‘ Afgelopen zondag was dat goed te merken. In Den Haag werd een zogeheten Dutch Girls Jam georganiseerd. ‘Op zo’n dag is het voor alle meiden die Freerunnen mogelijk om met elkaar te trainen. Ondanks dat Freerunnen een prima sport is om jongens en meiden samen te laten trainen, is het soms ook gewoon fijn om even alleen met meiden onder elkaar te zijn’, vertelt Saskia. ‘Jongens en meiden verschillen nou eenmaal van elkaar. Zo zijn meiden bijvoorbeeld net wat terughoudender. Dan is het fijn om met elkaar te kunnen trainen en iedereen gewoon lekker zichzelf kan zijn. Het is me opgevallen dat sommige meiden meer behoefte hebben aan grondige uitleg en een rustige leeromgeving. Daarom is er behoefte voor aparte meisjes/vrouwen lessen, vooral wanneer ze net beginnen. Zodra ze wat meer ervaring hebben, kunnen ze wat mij betreft makkelijk samen trainen. Ze kunnen dan juist ook veel van elkaar leren’.

Wedstrijden in het Freerunnen zijn gescheiden. Daar is Saskia het ook wel mee eens. Waar nog wel winst te behalen valt, is de professionalisering bij de vrouwen. Zo is het prijzengeld niet altijd gelijk aan dat van de mannen. ‘Dat is een kwestie waar we al langere tijd mee bezig zijn. Ergens is het te begrijpen, want op een groot toernooi kan het soms voorkomen dat er maar 3 vrouwen meedoen en 100 mannen. Dan snap ik dat er een verschil is qua beloning’. Een kip-ei verhaal noemt ze het. ‘Door weinig of geen prijzengeld voor de vrouwen te hebben straalt een toernooi uit dat we een onbelangrijke subcategorie zijn – niet handig als we juist willen dat meer vrouwen meedoen aan wedstrijden! Daarom moeten de randvoorwaarden goed zijn. Het gelijktrekken van het prijzengeld kan daar aan bijdragen’.

Foto: Scott Bass

Door een raam springen
Het leven van Saskia bestaat dan ook niet alleen maar uit Freerunnen. Naast haar topsport carrière werkt ze regelmatig als stuntvrouw, waar ze een groot deel van haar salaris mee verdiend. ‘Stuntwerk is echt heel erg gaaf om te doen. Freerunning als achtergrond is er ontzettend nuttig voor geweest; bij stunts, net als bij freerunning, moet je je goed kunnen aanpassen aan de huidige omgeving. Dit is handig want sommige dingen moet je in één keer goed doen. Bijvoorbeeld door een raam springen en van een dak afrollen; het raam kan maar 1 keer stuk :)’.

Alsof ze het nog niet druk genoeg heeft, nam ze ook al vier keer deel aan het tv-programma Ninja Warrior. Éen keer in Nederland en al drie keer in de UK. ‘Dat doe ik er echt voor de lol bij’, vertelt Saskia. ‘Vooral in de UK is het nog erg gericht op entertainment. Zo zijn onderdelen soms erg glad of ze wiebelen. Dat is voor mij natuurlijk minder leuk want het voegt een kans element toe en het water is echt heel koud, haha, maar voor de televisiekijker is het natuurlijk wel spectaculairder’.

Op de vraag of ze nog een keer in Amerika wil deelnemen aan het programma, waar Ninja Warrior veel professioneler is, geeft ze aan dat daar haar ambities niet liggen. ‘Daar zou ik dan echt veel en vooral specifiek voor moeten trainen, dat valt nu niet te combineren.

Ik train al vijf keer per week en heb nauwelijks weekend’. Haar pijlen zijn dan ook gericht op het Freerunnen en stuntwerk op lange termijn. ‘Ik kan me op een aantal gebieden nog steeds ontwikkelen. Bijvoorbeeld in het over hoge stangen rennen, daar valt nog wel wat angst te overwinnen. Ook binnen de Style wedstrijden wil ik nog groeien. Meer variatie, meer flips en meer vloeiende combinaties’.

‘Het allerbelangrijkste is dat je het doet omdat je het leuk vindt. Dat geldt natuurlijk voor iedere sport’.

Olympisch
Net als bij andere Urban Sports zoals skateboarden en klimmen, gaan er ook binnen het Freerunnen stemmen op om er een Olympische sport van te maken. Voor Saskia is het behalen van een gouden medaille op de Spelen geen persoonlijk doel. ‘Ik ben inmiddels 27 en wordt nu soms al ingehaald door meiden van 15. Dat is logisch want de sport professionaliseert. Zo zijn er tegenwoordig veel betere faciliteiten en trainingen, die waren er toen ik 8 jaar geleden begon nog niet. Tegen de tijd dat Freerunnen Olympisch wordt, is het voor mij waarschijnlijk niet meer haalbaar’. Toch staat ze er niet negatief tegenover. ‘Er is natuurlijk veel om te doen binnen de Freerun community. Het beeld dat er nu is over Freerunnen zal gaan veranderen zodra het Olympisch wordt. Het bereik wordt groter, dat biedt natuurlijk kansen voor de ontwikkeling van de sport. Zoals het verkrijgen van subsidies en het ontwikkelen van parkour parken’. Ze merkt dat de jongere generatie ook al anders tegen de sport aankijkt. ‘Die vinden het heel cool dat het misschien olympisch wordt!’. Ze is benieuwd hoe het Freerunnen zich de komende jaren gaat ontwikkelen en draagt daar zeker graag haar steentje aan bij. ‘Het allerbelangrijkste is dat je het doet omdat je het leuk vindt. Dat geldt natuurlijk voor iedere sport’.